"Cornu" (En toda a entrada)

Feito de non estar unha persoa ou cousa onde debe ou onde se espera que estea.

Tempo durante o cal se está ausente.

Privación ou carencia de algo.

Condición da persoa que desapareceu do seu último domicilio sen que se tiveran novas.

Breves interrupcións da acción e da consciencia.

Perda momentánea da memoria ou do coñecemento que responde a causas diversas.

1. Macho das especies da subfamilia dos bovinos, de cabeza grande e maciza, que polo seu carácter agresivo se castra para facelo apto para os labores agrícolas.

2. Carne moi apreciada deste animal.

3. Mamífero ruminante, da familia dos bóvidos, de grandes dimensións con pelame castaño, laúdo e longo ata as patas e grandes cornos.

4. Boi semental.

Crustáceo mariño, da orde dos decadópodos, de cacho groso con forma ovada e superficie pouco rugosa, que posúe pinzas no primeiro par de patas, e é de cor entre rosa e castaña no dorso e tirando a branca no ventre.

1. Relativo ou pertencente a Bretaña, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Bretaña.

1. Relativo ou pertencente aos bretóns.

2. Individuo do pobo bretón.

3. Pobo celta que emigrou de Inglaterra a Armórica (Bretaña) e que se dedicaba á agricultura, á pesca, ao comercio marítimo e á industria téxtil.

Lingua celta da rama britónica que se fala na Bretaña occidental. Deriva da lingua que se falaba en Gales e Cornualla e que foi levada no s VI a C á Bretaña francesa.

1. Raza de cabalo do tipo irlandés que ten dúas variantes: o cabalo de tiro pesado e o de tiro lixeiro.

2. ...

Relativo ou pertencente a Cornualla, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Cornualla.

Lingua celta do grupo britónico, falada en Cornualla ata o s XVIII, que desapareceu baixo a presión do inglés. Consérvanse algunhas glosas dos ss IX-X, un vocabulario do s XII e unha serie de dramas relixiosos dos ss XVI e XVII.

Protuberancia que presentan algúns animais na cabeza, e que pode variar desde unha sinxela prominencia ata presentar complexas ramificacións ou forma de hélices.

Substancia da capa exterior dos cornos coa que se fabrican determinados obxectos.

1. Calquera cousa que, pola súa forma cónica, ten semellanza cun corno de animal.

2. Formación da substancia gris da medula espiñal que, nunha sección transversal, ten forma de media lúa.

Avultamento producido por un golpe, especialmente na fronte.

Gasterópodo que presenta a cuncha de cor clara con debuxos castaños nas espiras anchas e tuberculadas.

Instrumento de vento que consiste nun corno dun animal.

1. Lado ou extremo dereito ou esquerdo dunha cousa.

2. ...

Relativo ou pertencente a Cornualla.

Natural ou habitante de Cornualla.

Recipiente en forma de corno, ateigado de froitos, que é símbolo da abundancia.

Obxecto decorativo que consiste nun marco moi tallado e xeralmente dourado, baseado no tema do corno da abundancia e que pode ter un ou máis brazos para colocar candeas. Foi un elemento típico da decoración rococó.

Que ten cornos.

Que é enganado polo seu cónxuxe. Tm s.