"Concord" (En toda a entrada)

Que produce ablación.

Aplícase aos materiais que se empregan no revestimento dos vehículos espaciais para absorber a calor que se produce cando o vehículo retorna á atmosfera.

1. Caso da declinación do indoeuropeo que perdura nalgunhas linguas.

2. Caso latino que indica numerosas nocións circunstanciais e adoita ir acompañado de preposicións.

3. Na gramática latina, construción constituída por un participio que concorda cun nome en ablativo sen preposición que vai na súa mesma oración e realiza a función de suxeito.

Que funciona como adxectivo.

Que ten unha importancia secundaria.

1. Categoría gramatical que ten como función complementar un substantivo, concordando con el en xénero e número.

2. Adxectivo que expresa algunha calidade da persoa ou cousa designada.

3. Adxectivo que non cualifica o substantivo.

Parentesco, proximidade ou achegamento entre cousas que concordan.

Parentesco que, por consecuencia do matrimonio, se orixina entre cada cónxuxe e os parentes por consanguinidade do outro.

Transformación do espazo afín en si mesmo, que fai corresponder liñas paralelas con liñas paralelas, puntos propios con puntos propios e non cambia o subespazo do infinito.

Tendencia dunha mestura de substancias a reaccionar quimicamente. Mídese pola diminución da enerxía libre de Gibbs que provoca a reacción, a temperatura e a presión constantes.

Atracción sexual existente entre dúas especies diferentes.

Tendencia que manifesta un átomo a gañar electróns, medida pola enerxía da reacción.

Afinidade entre dúas ou máis doenzas que poden coexistir ou sucederse debido a que unha facilita a aparición da outra.

Poñer unha cousa na proporción axeitada con respecto doutra, para que se adapte a ela, se encaixe ou se acomode.

Facer que algunha cousa estea en harmonía con outra.

Colocar algunha cousa co fin de que o seu funcionamento sexa correcto.

Concertar o prezo ou as condicións dun contrato, dunha transacción ou acordo semellante.

Ter algunha cousa o tamaño ou a medida precisa para concordar con outra. Tm v pron.

Corresponder unha cousa con outra ou poñerse en harmonía.

Adaptarse aos  recursos, regras ou medios dos que se dispón para facer algo.

Dar forma de cadro a algunha cousa.

Escuadrar un tronco, unha cortiza ou calquera outro anaco de madeira de xeito que presente catro caras.

Ser adecuada algunha cousa para o que se está a facer ou para o que se persegue.

Ter oportunidade ou presentarse unha circunstancia que se expresa.

1. Haber coincidencia entre un suceso e un espazo de tempo.

2. Haber coincidencia entre un día do mes e un día da semana.

Concordar axeitadamente unha cousa con outra ou con varias cousas.

1. Facer cadrada algunha cousa ou darlle forma cadrada.

2. ...

erificar que calquera cousa é certa, exacta ou que concorda coa realidade.

Ratificar que algo é conforme se pensaba.

1. Acción e efecto de concordar.

2. Estado de conformidade ou de correspondencia entre dúas ou máis cousas.

1. Orde alfabética de todas as palabras da Biblia, con citas dos lugares onde aparecen.

2. Índice alfabético que mostra os lugares dun texto en que se pode atopar cada palabra principal e que se pon ao final do mesmo.

1. Fenómeno polo que dous ou máis elementos dunha lingua presentan algunhas características gramaticais comúns.

2. consecutio temporum.

Relación de paralelismo entre dúas capas sedimentarias.

...

Que concorda.

Aplícase aos extractos que, dobrados ou non, presentan concordancia.

Poñer de acordo a dúas ou máis persoas ou cousas.

Facer que haxa concordancia entre dúas ou máis palabras.

1. Estar de acordo en algo dúas ou máis persoas.

2. Ter algo en común dúas cousas ou seres equivalentes.

Coincidir os mesmos accidentes gramaticais entre dúas ou máis palabras.