"Cáucaso" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Abkhazia.

1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.

Relativo ou pertencente aos alanos.

Individuo pertencente a algún dos pobos alanos.

Confederación de pobos nómade de procedencia escita, no norte do Cáucaso.

1. arménico.

2. Natural ou habitante de Armenia.

3. /

Membro da Igrexa Armenia.

Lingua indoeuropea, localizada na rexión montañosa que se estende pola ribeira do mar Negro, ao sur do Cáucaso e ao norte de Mesopotamia.

Alfabeto da lingua armenia, creado no s V polo relixioso san Mesrob. Segue a orde do alfabeto grego, e está constituído con elementos gregos, siríacos e iranianos para adaptarse ás necesidades do sistema fonético armenio.

Relativo ou pertencente ao pobo  ávaro e á súa lingua.

Individuo do pobo ávaro.

Pobo do Cáucaso (unhas 400.000 persoas) que vive na súa maior parte no Daguestán e tamén ao NL do Acerbaixán.

Lingua da familia caucásica falada polos ávaros.

Relativo ou pertencente aos  azarís ou á súa lingua.

Individuo do pobo azarí.

Pobo de orixe turca instalado en Acerbaixán desde o s XIV, que habitan na parte baixa da conca do río Kura ata o mar Caspio e nas proximidades do Cáucaso.

Lingua do grupo turcomano da familia altaica falada en Acerbaixán e no norte de Irán.

Relativo ou pertencente aos balkares ou á súa lingua.

Individuo do pobo balkar.

Pobo turco da parte setentrional do Cáucaso que se estableceu na república dos Kabardinos e dos Balkares, nos vales altos do Baksan, do Cegem e do Terek.

Lingua turca que fala o pobo balkar.

Relativo ou pertencente a Caucasia ou ao Cáucaso, ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Caucasia ou do Cáucaso.

Aplícase aos representantes do grupo leucodermo.

Familia de linguas faladas na rexión do Cáucaso. Clasifícanse en linguas caucásicas do norte e linguas caucásicas do sur. As do sur abranguen o xeorxiano e as linguas kartvelianas ou ibéricas. As do norte abranguen o abkhazo-adigueo e o nakho-daguestano.

Relativo ou pertencente aos cimerios.

Individuo do pobo dos cimerios.

Pobo nómade de orixe indoeuropea, do tronco iranio, procedente das estepas do S de Rusia. Arredor do s VIII a C cruzaron o Cáucaso e asentáronse na península de Anatolia; a partir de aí estendéronse por Asia Menor. Loitaron cos asirios, ocuparon Lidia e destruíron o Reino de Frixia e as colonias gregas da costa norte. O rei Lidos Aliates combateu contra eles e rematou aniquilándoos.

Serie de fases oroxénicas do ciclo paleoalpino que tiveron lugar no transcurso do Triásico superior e durante o Xurásico.

Relativo ou pertencente ao pobo dargin.

Individuo do pobo dargin.

Pobo orixinario do Cáucaso que viviu illado nas montañas ata a invasión dos musulmáns no s VIII. En 1921 protagonizaron unha revolta xunto con outros pobos que orixinou o establecemento da República Autónoma do Daguestán. Residen fundamentalmente no Daguestán Central, e están divididos en tres grupos que falan dialectos claramente diferenciados.

Lingua daguestana que fala o pobo dargin.