"Bates" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 25.
-
-
Facer caer ou botar ao chan algo.
-
Matar con violencia facendo caer ao chan.
-
Baixar ou facer descender unha cousa erguida ata deitala.
-
Facer perder a alguén a forza física ou moral, a coraxe ou o vigor.
-
Mostrar un xogador as súas cartas para demostrar que ten a máxima xogada.
-
Caer ou vir para abaixo algo que estaba erguido.
-
Perder a forma e a forza física ou ben a moral, a coraxe ou o vigor.
-
Inclinarse un corpo cara ao chan.
-
Separarse unha nave cara a sotavento do rumbo que tiña que seguir.
-
-
-
Acción e efecto de agredir.
-
Ataque contra o equilibrio ou a integridade dos organismos.
-
Interacción específica entre animais que se enfrontan mediante ameazas, ataques ou combates.
-
Acción ilexítima non xustificada legalmente contra os bens ou os dereitos dunha persoa e, en especial, contra a súa integridade física.
-
Acción dun estado que toma a iniciativa de atacar coas súas forzas armadas o territorio ou as forzas armadas doutro estado.
-
Delito que consiste en atentar contra a liberdade sexual dunha persoa con violencia ou intimidación.
-
-
-
Quitar ou tomar algo con violencia.
-
Causar unha forte atracción.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
barbantesa.
-
-
Réptil fabuloso que tiña a propiedade de matar coa mirada.
-
Réptil da familia dos iguánidos que presenta unha crista eréctil na cabeza e outra ao longo da columna e da cola.
-
Peza de artillaría que empregaron especialmente os turcos en combates navais nos ss XVI e XVII.
-
-
-
Provocar que algunha cousa choque contra outra violentamente.
-
Mover con ímpeto unha cousa.
-
Mover e remexer enerxicamente algunha substancia.
-
Ser máis poderoso ca alguén.
-
Rexistrar e percorrer un lugar para levantar a caza ou para buscar persoas ou cousas ocultas.
-
Dar golpes en alguén ou nalgunha cousa.
-
Levar un golpe contra algo.
-
Encontrar algunha cousa ou a alguén por casualidade.
-
Golpear deseguido ou a intervalos unha cousa en movemento contra algo.
-
Enfrontarse individuos ou grupos de persoas, especialmente como resposta a un desafío.
-
-
-
Home que vai a cabalo.
-
Home que se comporta con educación e cortesía.
-
Termo de cortesía que equivale a señor.
-
-
Membro dun grupo social que se caracterizaba pola participación en combates a cabalo.
-
Membro dunha orde militar.
-
Membro dunha orde civil.
-
Cerimonia pola que se lle impón a alguén a dignidade de cabaleiro.
-
Cabaleiro medieval que, caracterizado polo seu espírito de aventura, buscaba empresas individuais, difíciles e xeralmente xustas.
-
-
Dor dos músculos do pescozo que impide xirar a cabeza.
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calvinistas das montañas de Cévennes, no Languedoc, que se sublevaron contra Luís XIV de Francia. O seu nome provén do costume de levar unha camisa branca por enriba dos vestidos nos combates nocturnos.
-
-
-
Que está provisto de canóns.
-
Embarcación de guerra armada con canóns.
-
Lancha provista de canón, morteiro ou obús empregada en combates a curta distancia.
-
-
Persoa encargada de disparar os canóns.
-
-
-
Adorno que se colocaba sobre o helmo, feito de materiais moi lixeiros e que levaban os cabaleiros para facerse recoñecer nos combates. Servía tamén de brisura para distinguir ramas dunha familia e como símbolo distintivo dalgún oficio ou dunha dignidade.
-
Cima dun monte.
-