"Bale" (En toda a entrada)

Transmitir a un corpo un movemento de vaivén sen modificar o seu lugar no espazo. Tm v pron.

Axitar acompasadamente o berce dos nenos para acougalos ou durmilos.

abalar.

Moverse algo a un lado e a outro sen desprazarse do seu eixe.

abaloira.

Apoio do berce que facilita o seu balanceo.

Que pode pasar da posición vertical á horizontal e viceversa, facéndoo xirar sobre un eixe.

ehículo automóbil provisto dunha caixa articulada sobre o bastidor que pode ser envorcado para baleirar a carga.

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

Encargado de administrar ou cobrar as alcabalas.

Persoa que arrendaba as alcabalas dalgunha provincia, cidade ou vila.

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.

1. Substancia que proporciona aos seres vivos enerxía e materias primas para a formación e reparación dos tecidos e os compostos químicos indispensables para o bo funcionamento e regulación dos mecanismos vitais.

2. Aquilo que acotío se come e bebe nun tempo determinado.

3. Aquilo que serve para manter unha cousa.

Prestación económica que determinadas persoas están legalmente obrigadas a cumprir con familiares próximos co fin de que poidan cubrir as necesidades mínimas de subsistencia.