"Alexandre" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

erso polirrítmico formado por dous hemistiquios que, segundo as leis da métrica catalá, francesa e inglesa, é de 12 sílabas; segundo as métricas castelá e italiana resulta de 14. Tm adx.

Liña de limitación da soberanía castelá das terras americanas, establecida polo papa Alexandre VI pola bula Inter coetera.

Relativo ou pertencente aos aqueménidas.

Membro da dinastía dos aqueménidas.

Dinastía que gobernou o Imperio Persa desde o s VII a C ata a súa destrución por Alexandre o Grande.

1. Relativo ou pertencente á antiga Igrexa cristiá e, na actualidade, á Igrexa que recoñece como cabeza visible ao papa.

2. Que segue os principios da Igrexa Católica na súa forma de obrar. Tm s.

Título concedido en 1494 polo papa Alexandre VI á raíña Isabel I e ao seu home, Fernando II de Aragón. Este título recíbeno tamén os seus sucesores.

Cartas dos Apóstolos dirixidas a toda a Igrexa universal. Están incluídas no canon bíblico.

Relativo ou pertencente ao período e a época de maior apoxeo dunha arte.

1. Relativo ou pertencente á antigüidade grega (especialmente ao século de Pericles) e latina (principalmente ao século de Virxilio) e á súa produción artística.

2. Arte grega comprendida desde a metade do s V a C ata a morte de Alexandre o Grande (323 a C).

Que se considera autoridade. Tm s, referido a persoa.

Aplícase á música elaborada e escrita de xeito técnico.

1. Que segue uns canons e normas establecidas.

2. Que é habitual en algo ou en alguén.

Localidade de onde procede o exemplar tipo dun taxon.

Título dado a varios xenerais de Alexandre o Grande que, despois da súa morte (323 a C), se repartiron o Imperio Helénico.

Título outorgado ao príncipe herdeiro do Reino na Grecia moderna.

Denominación para os escritores galegos do s XIX posteriores aos do Rexurdimento.

Período da historia e da civilización gregas, e dos países baixo a súa influencia cultural, que se estendeu entre a morte de Alexandre o Grande (323 a C) e a Batalla de Actium (31 a C).

Influencia da cultura grega, especialmente da época clásica, noutras civilizacións.

1. Palabra ou xiro grego incorporado noutra lingua.

2. Rama de estudos sobre temas de lingua, de literatura e de pensamento da Antiga Grecia.