"Abia" (En toda a entrada)

Planta herbácea perenne, da familia das lamiáceas, que presenta follas ovaladas e crenadas e flores de cor abrancazada ou rosada, coa corola bilabiada.

orquídea.

1. Padecer algunha doenza.

2. Contraer a enfermidade da rabia.

Padecer por mor dunha dor intensa ou desgraza.

Perder a paciencia ante determinadas circunstancias.

Desexar con forza algo.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Relativo ou pertencente aos alamanos ou á súa lingua.

Individuo do pobo alamano.

Antigo pobo guerreiro integrado por tribos xermánicas que foi expulsados da zona de Brandenburgo no 178 por gots (godos) e eslavos e se estableceron na rexión do Main e á dereita do Rin.

Grupo de dialectos do altoalemán que se fala en Suíza, en Alsacia, en Vorarlberg, na metade sur de Baden, en Württemberg, agás a zona setentrional, e na Suabia bavaresa.

Confusión e barullo que se produce polas voces e berros de moitas persoas xuntas.

Linguaxe empregada dun xeito inintelixible.

Lingua árabe, falada polas minorías musulmás nos estados cristiáns da Península Ibérica despois da eliminación do poder político musulmán.

1. Relativo ou pertencente a Arabia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Arabia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo árabe.

2. Individuo do pobo árabe.

3. Pobo orixinario da Península Arábiga.

Lingua da familia afroasiática do grupo meridional das linguas semíticas.

1

Raza de cabalos orixinaria de Arabia que se caracteriza polo seu perfil recto, un tamaño mediano e un perfecto aplomo. Aptos para a carreira, son cotizados sementais.

Relativo ou pertencente a Arabia ou aos árabes.

Que vén de Arabia.

Lingua que falan os árabes.

Exsudación gomosa producida polo xénero Acacia que se emprega como adhesivo.

Cada un dos signos gráficos do sistema de numeración decimal que se utilizan nos países de cultura europea.