"Ueda" (En toda a entrada)

Provocar no ánimo unha sensación de calma.

Facer que diminúa a dor, a violencia ou unha paixón.

Quedar tranquilizada unha persoa ao liberarse dalgunha cousa que lle producía desasosego. Tm v pron.

Quedar o mar, o vento ou algún fenómeno natural en calma. Tm v pron.

1. Porción de terra que levanta o arado ao labrar.

2. Terra que queda entre as rodelas formadas polo paso das rodas do carro.

Anaco de terra que se deixa sen traballar para que sirva de paso a outras propiedades.

Parte saínte da peza principal do xugo, formada por tres dentes separados entre si.

Relativo ou pertencente ás camesifonais.

Alga da orde das camesifonais.

Orde de algas cianofíceas, xeralmente unicelulares, fixas por un polo ao substrato e formadoras de endosporas, que van quedando libres no outro polo.

1. Peza de roupa que adoita abotoar por diante, de forma folgada e de manga curta, media ou longa.

2. Peza de roupa resistente que abotoa ou ata por detrás, que se lles pon aos enfermos mentais para os suxeitar.

1. Tubo de metal que forma o recubrimento interior do canón.

2. Revestimento metálico que se coloca no interior dun espazo oco para aumentar a súa resistencia.

3. Revestimento tubular disposto no interior do cilindro que fai de superficie para que escorregue o pistón.

Cuberta corporal abandonada que conserva a forma do animal que a orixinou.

Parte externa que reviste os legumes ou os froitos.

Tecido que envolve o feto.

1. Extensión de terreo, en xeral non urbano, con vexetación.

2. Terreo inculto onde existe unha vexetación que nace de forma espontánea.

3. Terreo destinado á agricultura e á gandaría.

4. Terreo dedicado a actividades lúdicas e deportivas.

5. Campo situado fóra do poboado, onde non hai valados nin bosque.

1. Conxunto de actividades relacionadas coa agricultura.

2. Conxunto de poboacións que se dedican á agricultura.

1. ...

1. Mamífero carnívoro, da familia dos cánidos, de aspecto, forma e pelame moi diversos segundo as razas, domesticado polo home.

2. Can que ten a rabia.

3. Can pequeno que non ten pelo no seu corpo.

4. Can de xenealoxía incerta.

Arte de pesca que consta dun aparello con forma de angazo que, a medida que se arrastra polo fondo do mar, vai apañando diversos tipos de mariscos que quedan depositados nunha rede que leva detrás.

1. Moeda antiga que, segundo fose de cinco ou dez céntimos, recibía o nome de can pequeno ou can grande, respectivamente.

2. Moeda de escaso valor.

Cada unha das ramificacións dun acio.

Parte leñosa que queda do acio unha vez quitadas ou espremidas as uvas.

Persoa alta e de pernas longas que se move con torpeza e lentitude.