"Fara" (En toda a entrada)

Que sucederá ou será.

Tempo que vai vir.

Posibilidade de triunfar ou de ter porvir algo.

Dereito á sucesión dun beneficio ou dun cargo, cando aínda está vacante.

1. Un dos tres momentos constitutivos do fluxo temporal e do ser no tempo e que fai referencia á posibilidade de ser.

2. Futuro, na escolástica, que non está determinado causalmente e que, polo tanto, pode acontecer ou non.

1. Tempo verbal que indica posterioridade ao propio acto de fala.

2. Tempo verbal non real que marca a eventualidade na posterioridade ao propio acto de fala.

3. ...

Provocar mala sorte a alguén.

Aldraxar, insultar ou botarlle algo en cara a alguén.

Sentar mal un alimento a alguén.

Estragar o gume dun instrumento cortante. Tm v pron.

Manchar unha cousa. Tm v pron.

Ulir algo moi mal.

Coller unha infección nunha ferida.

1. Acción de gobernar ou gobernarse.

2. Forma de gobernar.

3. Goberno en que todos os poderes se reúnen nunha soa persoa ou corpo, sen ningunha limitación.

4. Goberno en que concorre a nación, por medio dos seus representantes, na formación das leis.

5. Réxime autoritario, no que o individuo está subordinado ao estado.

Conxunto de persoas que exercen cargos executivos nun territorio determinado.

1. Cargo e dignidade de gobernador.

2. Edificio ou oficina do gobernador.

...

vomitar.

Botar unha fonte, ou algo similar, a auga con forza.

Comer moi de présa sen mastigar ben os alimentos.

Comer algo líquido un animal facendo ruído.

Calidade do que é malo moralmente.

Acción ou cousa mala e daniña.

Relativo ou pertencente ás persoas que traballan no mar.

Aplícase ás embarcacións con boas condicións de navegabilidade.

Persoa que traballa no mar desempeñando as faenas da pesca.

Persoa que traballa nun barco servindo nas manobras.

Persoa que serve na armada.