"arin" (En toda a entrada)

Planta herbácea, da familia das liliáceas, que presenta un bulbo grande, de forma ovoide, redondo ou deprimido segundo as variedades. Cando se corta o bulbo desprende un aceite volátil sulfurado que provoca a produción de lágrimas por irritación da conxuntiva.

Bulbo comestible da planta do mesmo nome.

Planta medicinal da horta que serve de antídoto contra o veleno e que rebenta tumores.

Planta herbácea, da familia das liliáceas, que presenta un bulbo de gran tamaño.

Herba perenne, da familia das liliáceas que no exterior presenta unha cuberta vermella.

Cebola pequena que aínda non chegou ao pleno desenvolvemento.

Cebola cos bulbos moi pequenos.

Residuo pulverulento dunha combustión formado polas substancias minerais non volátiles presentes no combustible.

Restos mortais dunha persoa.

Pigmentos empregados en pintura, aínda que a súa procedencia non fose a combustión.

Material obtido moendo moi finamente o residuo sólido da combustión do carbón nas centrais térmicas e noutras industrias.

Produto volcánico constituído por fragmentos extremadamente finos.

1. Instrumento aerófono de metal, de perforación cónica, sen buracos nin pistóns, máis pequeno ca a trompeta.

2. Persoa que toca ese instrumento.

Rexistro do órgano que soa unha oitava superior ao da trompeta.

Trompeta medieval de madeira aguda, recta ou lixeiramente curvada que consta de sete buracos.

1. Instrumento aerófono, xeralmente de madeira, con lingüeta simple, perforación cilíndrica e pavillón en forma de campá.

2. Instrumento da familia do clarinete aparecido no s XVIII, cuxa embocadura está separada por un tudel do corpo do instrumento, recto ou lixeiramente curvado e acabado nun pavillón esférico.

Rexistro de órgano que imita a sonoridade do clarinete de orquestra.

Pescozo postizo que usan certos capeláns.

Moldura que rodea a parte inferior do capitel entre este e o fuste da columna.

Peza metálica en forma de anel que vai montada sobre un eixe e que serve de tope ou guía.

Calidade das cousas que se asemellan ou teñen outra como referente.

1. Feito de estar conforme coa opinión doutra persoa.

2. Expresión desa aprobación.

Relación entre dous estratos, pisos ou series, que se dispoñen paralelamente un detrás do outro, sen que haxa ningún tipo de interrupción na sedimentación.

Aceptación, por parte dos membros dunha comunidade, das normas que prevalecen nesta nun momento dado, impostas ou mantidas polo grupo social dominante.