"alea" (En toda a entrada)

Que pode ser traballado ou modelado con facilidade.

Que non ten carácter e se deixa influír facilmente.

Relativo ou pertencente a Mallorca ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Mallorca.

Modalidade de catalán, subdialecto do catalán insular ou balear.

Relativo ou pertencente a Menorca ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Menorca.

Modalidade do catalán, subdialecto do catalán insular ou balear.

Relativo ou pertencente aos misticetos.

Mamífero da suborde dos misticetos.

Suborde de mamíferos, da orde dos cetáceos, constituído polas baleas e os rorcuais que posúen un sistema de formacións córneas, as barbas, que constitúen o aparato filtrador que empregan para filtrar o plancto.

Acción e efecto de modelar.

Procedemento que se emprega en escultura exenta polo que o escultor, cunha materia plástica e maleable, fai unha obra ou un modelo que despois reproducirá en materiais máis duros.

Obra que se obtén por este procedemento.

Intento de conseguir a sensación de volume en relevo, pintura, debuxo, gravado ou todas as demais representación bidimensionais mediante recursos lumínicos, contrastes de cor ou perspectiva.

Conxunto de formas dun terreo que caracterizan a un sistema de erosión.

Persoa ou cousa que é digna de ser imitada pola súa perfección.

1. Cousa que se toma como obxecto de imitación co fin de reproducila.

2. Persoa que pousa diante dun artista, na actitude que este quere reproducir en pintura, escultura ou debuxo.

3. Representación en cera, arxila ou algún outro material maleable dun obxecto destinado a ser reproducido en pedra, mármore, bronce ou madeira.

Tipo dunha cousa destinada á súa produción en serie.

1. Representación simplificada da realidade, de forma icónica, analóxica ou simbólica.

2. Maqueta feita a escala dun edificio, dun monumento ou dun detalle arquitectónico.

3. Modelo que se emprega na ciencia económica que ten como elementos fundamentais as variables, as constantes (que corresponden aos elementos medibles) e as relacións (que especifican o tipo de conexión entre os elementos indicados).

4. ...

Dado un corpo de masa m que se move cunha velocidade v, vector p definido pola fórmula p = mv. OBS: Tamén se denomina cantidade de movemento, e é, en física, unha magnitude fundamental.

alor determinado polo parámetro na representación paramétrica dunha curva. Este parámetro, en física, é sempre o tempo.

Momento do vector momento lineal dunha partícula respecto a un punto arbitrario A. O momento angular tamén se denomina momento cinético ou cantidade de movemento angular e, no caso dun sistema de partículas, defínese como a suma dos momentos angulares das partículas do sistema.

Momento M, respecto a calquera punto, da resultante das forzas aerodinámicas que actúan sobre unha á.

Momento flexor que actúa sobre a sección transversal dunha viga a rentes do seu engaste.

Momento do par de estabilidade dun corpo e especialmente dunha nave que flota.

Suma alxébrica de todos os pares que, nun eixe sometido a torsión, se sitúan nunha banda da sección considerada.

Nunha distribución de cargas eléctricas en repouso, coeficiente do termo 1/r2 que aparece ao desenvolver o potencial creado polas cargas nun punto do espazo en serie de potencias de 1/r.

Dado un punto A e un vector v aplicado a un punto P, vector M igual ao produto vectorial do vector AP polo vector v, é dicir: M = AP = v. No caso de que o vector v represente unha forza, o vector M chámase momento da forza respecto ao punto A.

...

1. Elemento metálico que pertence ao grupo I B da táboa periódica, de número atómico 79 e peso atómico 196,967, que se atopa na natureza no seu estado elemental. Presenta unha cor amarela característica, é o máis dúctil e maleable dos metais, ademais dun dos máis estables, non se combina directamente co osíxeno a ningunha temperatura, resiste case todos os ácidos e forma aliaxes coa maioría dos metais. Extráese das áreas auríferas dos aluvións ou dos filóns das rochas auríferas e refínase mediante copelación, tratamento con ácidos ou afinamento electrolítico. A pureza ou lei do ouro exprésase en quilates ou en milésimas e emprégase, ademais de en xoiaría, en certas pezas de material eléctrico, en soldadura e na elaboración de instrumentos de física e de reloxaría.

2. Suspensión de ouro, finamente dividido en aceites vexetais, que se emprega en decoración.

3. petróleo.

4. Sólido cristalino, vermello cando é anhidro e amarelo en forma hidratada, que se obtén pola acción da auga rexia sobre o ouro.

Cor amarela moi parecida á do ouro.

Conxunto de obxectos de ouro.

Cousa moi valiosa ou que ten un prezo moi alto.

Un dos catro paus da baralla, que está representado por moedas de ouro.