"Ube" (En toda a entrada)

Especie de tambor hemisférico coa caixa de cobre cuberta por unha soa pel.

Tambor alto e estreito que se toca cunha soa baqueta.

Acción e efecto de atacar.

Conxunto de accións parciais para avanzar sobre a posición inimiga ata ocupala.

Acceso dunha doenza de carácter mental ou físico que se presenta bruscamente.

Operación que pon ao descuberto a estrutura dos metais e aliaxes no microscopio, cun reactivo de efecto diferencial sobre os distintos cristais ou constituíntes dos metais.

Iniciativa para sobrepasar o adversario.

Acción destrutiva dunha substancia sobre un material ou, ás veces, modificación das características iniciais do material.

Conxunto de xogadores que, no fútbol, ocupan a dianteira e  teñen como misión principal marcar goles.

Lugar onde comeza propiamente unha ascensión ou escalada en alpinismo.

Relativo ou pertencente ao océano Atlántico ou ás súas costas.

Relativo ou pertencente ás montañas de Atlas.

Aplícase aos  subelementos corolóxicos propios da provincia atlántica.

Grupo de linguas da rama níxero-congolesa.

Fase climática holocénica que se desenvolve entre 7.500-5.500/4.300 BP, caracterizada polo aumento das temperaturas.

Provincia da rexión bioxeográfica eurosiberiana que comprende as terras da Europa Occidental sometidas a climas marítimos temperados e moi húmidos.

Aplícase ao tecido que ten forma ou tacto de toalla.

Que está cuberto ou revestido de toalla.

Que ten entendemento curto, aparvado.

Tapar cun toldo.

Cubrirse o ceo de nubes.

Defender un terreo con trincheiras, parapetos ou barricadas fronte a un ataque inimigo.

Poñerse a cuberto do inimigo en trincheiras.

Colocarse nun lugar de difícil acceso.

Tomar unha resolución e perseverar nela sen atender a razoamentos.

1. Espazo limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.

2. Espazo descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.

1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.

2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.

3. aurícula.

4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias.

5. Cavidade gastral das esponxas.

6. Cavidade do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.

...

Composto formado por hidróxeno e osíxeno que se atopa na natureza en forma de vapor, líquido ou sólido, e que constitúe, aproximadamente, unhas tres cuartas partes en peso da codia terrestre. Tamén forma parte dos tecidos de animais e plantas.

Elemento líquido que chega das nubes en forma de chuvia.

Cada unha das vertentes do tellado.

O mesmo líquido cando ofrece algunha propiedade curativa e, por extensión, o lugar onde se poden beber ou bañarse nelas.

1. Auga gasosa que contén disolto dióxido de carbono e ácido carbónico libre.

2. Auga que contén gases na disolución.

3. Auga de fonte que ten características especiais de composición que lle confiren certas propiedades terapéuticas.

4. Auga apta para a alimentación ou para a preparación e elaboración de alimentos.

1. ...

Individuo da clase das aves.

Clase de animais que pertence ao subfilo dos vertebrados, do filo dos cordados. Os seus individuos presentan plumas, característica exclusiva deste grupo de animais, son homeotermos, teñen respiración pulmonar e son ovíparos. O seu principal medio de locomoción é o voo, polo que os seus membros anteriores están transformados en ás que propulsan a ave no aire, mentres os posteriores serven de medio de locomoción terrestre. As mandíbulas están desprovistas de dentes e cubertas por un peteiro córneo.