"Tude" (En toda a entrada)

Que ocupa na Terra un punto diametralmente oposto verbo doutro. Tm s m.

Que está nunha situación oposta a alguén ou algo. Tm s m, referido a persoas.

Parte da Terra situada no outro extremo do mesmo diámetro.

Aplícase ás células que, no saco embrionario das anxiospermas, están situadas no extremo oposto ao que ocupa a ovocélula. Tm s m.

Posición ou actitude totalmente oposta a outra.

Cada unha das parellas de esteroisómeros ópticos que fan xirar o plano da luz polarizada plana en direccións contrarias dun mesmo ángulo determinado.

Magnitude que ten nun punto o mesmo valor, pero de signo contrario, ca noutro relacionado co primeiro mediante unha operación calquera de simetría: M(p) = -M

1. Matriz cadrada que cumpre que a ij = -a ji .

2. Relación binaria establecida entre os elementos dun conxunto C, de xeito que para calquera parella de elementos, a e b, cúmprese que aRb (a está relacionada con b) e bRa entón a = b e viceversa.

Acción e efecto de aplanar.

Asentimento á demanda.

Unidade morfolóxica do relevo, desenvolvida en altitude, que se caracteriza polo predominio da horizontalidade fronte ás serras e ás depresións.

Que ten moito poder.

Persoa a favor da que se outorgou un poder, e en virtude do que pode actuar legalmente dentro dos límites das facultades conferidas.

Posición xentil do corpo.

Boa actitude da persoa.

Acción e efecto de apropiar ou apropiarse.

1. Acto polo que unha persoa fai súa unha cousa, incorporándoa ao seu patrimonio coa intención de dispoñer dela en concepto de propiedade definitiva.

2. Delito contra a propiedade consistente en apropiarse de calquera cousa moble recibida en depósito, comisión, administración ou por outro título que obrigue á súa entrega ou devolución.

Proceso polo que o lector fai propio o que en principio lle era alleo, actualizando deste xeito o significado do texto en cuestión.

Procedemento teolóxico polo que unha virtude ou calidade común ás tres persoas da Trindade se atribúe preferentemente a unha delas.

Acción e efecto de aproximar ou aproximarse.

Cálculo ou valoración que se achega de forma pouco exacta.

Conxunto de manobras feitas por un avión para preparar a aterraxe, mediante operacións visuais ou instrumentais.

Fase da batalla na que se achegan os medios propios ao inimigo.

1. Orde do tamaño das desviacións que os valores medidos ou calculados dunha magnitude nun sistema presentan respecto ao valor teórico que cumpriría con exactitude a lei matemática que determina dito sistema.

2. Procedemento de construción dunha serie de números, a n , que se achegan, a medida que crece, a un número incógnita ou que se quere determinar.