"Cide" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos calmucos ou á súa lingua.

Individuo do pobo mongol dos calmucos.

Pobo mongol do grupo occidental ou oirat, que desde o s XVII habitou o territorio ocupado pola República dos Calmucos, no curso baixo do Volga.

Lingua mongol que falan os calmucos.

Que ten forma de campá.

Fenómeno asociado a uns tipos cerámicos incluídos na cultura do vaso campaniforme que se difundiu por Europa Occidental, Central e por varias illas do Mediterráneo e no litoral do N de África desde mediados do III milenio a C ata comezos do II milenio a C.

Tipo de cerámica característico do Calcolítico que lembra pola súa forma unha campá invertida e que presenta unha diversa.

Relativo ou pertencente a Canaán ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Canaán.

Poboación autóctona de Palestina, anterior á invasión dun grupo de pobos semitas nómades no III milenio a C, que habitaba en núcleos urbanos e baseaba a súa economía na agricultura e no comercio.

1. Grupo de linguas semíticas occidentais que comprende o cananeo antigo, o moabita, o fenicio e o hebreo.

2. Lingua falada polos cananeos antes da conquista de Canaán polos hebreos.

1. Sistema ou modo de produción caracterizado polo uso de técnica avanzada, a propiedade privada dos medios de produción e a procura do máximo beneficio.

2. Expresión cuñada por Lenin para designar a fase en que o estado proletario se apropiaría dos medios de produción.

3. Economía mixta, establecida en Europa Occidental tras a Segunda Guerra Mundial, na que o Estado se comprometía a compaxinar o capitalismo de libre empresa cun amplo sistema de servizos e garantías sociais.

4. Conxunto de medidas que teñen como finalidade a eliminación da loita de clases e a integración do proletariado no sistema.

Conxunto de poder e influencia dos capitalistas.

Relativo ou pertencente a Carlomagno e á súa dinastía.

Membro da dinastía carolinxia.

Dinastía de orixe franca que dominou a Galia, a Xermania Occidental e o N de Italia entre mediados do s VIII e finais do s IX.

Tipo de escritura minúscula que caracterizou a reforma cultural do Imperio Carolinxio. A súa xénese foi o resultado dun proceso de estilización das escrituras realizado polos copistas dos mosteiros situados entre o Rin e o Loire durante os ss VIII e IX.

Relativo ou pertencente a Cartago ou aos cartaxineses.

Individuo dun pobo fenicio que habitou a cidade de Cartago.

Pobo de raíz fenicia que tivo como centro a cidade de Cartago, no actual territorio de Tunes. Orixinariamente era unha factoría comercial que os fenicios estableceron no Mediterráneo central e occidental e chegou a ser unha colonia de poboamento. As loitas con Roma orixinaron as Guerras Púnicas. OBS: Tamén se denomina púnico.

1. Construción que está destinada para a vivenda.

2. Casa na que morreu algunha persoa e desde onde sae o enterro.

3. Casa da parroquia destinada a vivenda do párroco.

1. Edificio destinado a un uso público determinado ou a un uso privado que non sexa vivir nel.

2. ceca.

3. Establecemento onde se exerce a prostitución.

4. Templo dedicado ao culto relixioso cristián.

5. Establecemento no que, a cambio dun determinado prezo, se ofrece hospedaxe e, ás veces, tamén manutención. OBS: Tamén se denomina pousada.

6. ...