"Brazos" (En toda a entrada)

1. Expansión e contracción arterial que se pode percibir co dedo cando se palpa unha arteria superficial.

2. Pulso caracterizado por unha pulsación normal seguida dunha débil.

3. Pulso caracterizado pola sucesión rápida de dúas pulsacións seguidas dunha pausa.

4. Conxunto de pulsacións observadas nunha vea, especialmente na xugular externa.

Parte da extremidade superior, entre o antebrazo e a man, que comprende a rexión do carpo.

Seguridade ou firmeza da man ao facer os movementos necesarios para a execución de algo.

Competición que se realiza entre dúas persoas que, collidas da man e cos cóbados apoiados nunha superficie, fan forza para ver quen deita o brazo do contrario.

Relativo ou pertencente a un raio.

Aplícase á disposición análoga á dos raios dunha roda.

Aplícase ás vías que parten dun centro común. Tm s f.

1. Relativo ou pertencente ao óso radio.

2. Rama terminal da arteria braquial que percorre o antebrazo e en que se toma o pulso debido á súa superficialidade.

3. Primeiro e segundo radio da rexión externa do antebrazo.

4. Única rama terminal do plexo braquial que vai parar aos músculos dorsais da extremidade superior.

5. Punto somatométrico lateral que corresponde á articulación do úmero e o radio.

1. ...

Táboa lateral que tiñan antigamente as camas.

Bordo lateral da cama.

Respaldo do escano da cociña ou o propio escano.

Cada un dos laterais dun asento destinados a apoiar os brazos.

Pegada que deixa unha roda.

Peza de ferro ou madeira que atravesa interiormente o mión e asegura as cambas do carro.

Erupción cutánea formada por manchas de cor rosada, que se localizan arredor do embigo, brazos, palmas das mans e plantas dos pés.

rubéola.

Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.

Atributo da divindade, na medida en que é sumamente venerable.

Que se fai conforme á relixión.

Que produce un efecto bo e saudable.

Aplícase a todo aquilo que se relaciona con Cristo, coa Igrexa, cos seus sacramentos e coas súas crenzas.

Persoa que destacou en vida pola súa virtude, e despois de morta foi declarada pola Igrexa digna de loanza. Tm adx. OBS: A forma santo adoita empregarse diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por vogal.

Imaxe que representa un santo.

Persoa que é moi boa.

Día en que se celebra a festa dun santo.

Ilustración dunha publicación.

...