"2" (En toda a entrada)

1. Intervalo de tempo, segundo a hipótese aparente, comprendido entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo mesmo punto da eclíptica, que corresponde, segundo a hipótese real, á duración dunha revolución da Terra arredor do Sol.

2. Intervalo de tempo que, segundo a hipótese aparente, transcorre entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo perixeo. Equivale a 365,2596 días civís.

3. Calquera dos intervalos cos que se mide a órbita de translación da Terra por oposición a ano civil.

4. Unidade usada en astronomía que equivale á lonxitude que percorre a luz nun ano.

5. Ano solar, en relación coa sucesión das estacións e por oposición a ano civil.

6. Intervalo de tempo en que o Sol percorre os 360° da eclíptica ou ben o intervalo de tempo comprendido entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo círculo horario dunha mesma estrela. A súa duración é de 365,256 días.

7. Intervalo de tempo comprendido entre dúas pasadas do Sol polo primeiro punto de Aries.

1. Unidade de medida do tempo, que corresponde aproximadamente ao ano solar ou trópico.

2. ...

Relativo ou pertencente á Antártida.

Paralelo situado 23° 28’ do Polo Sur.

Reino fitoxeográfico que comprende as illas oceánicas austrais, o extremo meridional de América, a alta montaña andina e o continente antártico.

Elemento fundamentalmente metálico, pertencente ao grupo V da táboa periódica. O seu número atómico é 51, e o seu peso atómico 121,75. A única forma estable é a metálica,denominada tamén antimonio gris. Os compostos de antimonio, ademais da súa utilización terapéutica, úsanse como mordente na industria téxtil e en curtidos.

Electrodo para as medidas de pH de non demasiada precisión, que se emprega para potenciometrías en solventes non acuosos.

Compostos que se empregan como catalizadores de substancias orgánicas.

Líquido utilizado na cloración de compostos orgánicos.

Pos alaranxados que se empregan principalmente na vulcanización e coloración do caucho.

Cristais delicuescentes que se empregan como catalizadores, reactivos cualíticos ou para broncear o ferro.

Composto que forma a valentinita, que se emprega na industria do caucho e do plástico para obter compostos non inflamables.

Composto que forma a estibina, empregado en pirotecnia e como acelerador de vulcanización do neopreno.

Que inhibe a secreción.

Axente que bloquea os receptores H 2 da histamina e que provoca unha inhibición da secreción gástrica.

Hábito de comer carne humana, especialmente cando se leva a cabo por parte doutros humanos.

Calidade de antropófago.

Subcorrente literaria do modernismo portugués que foi iniciada en 1928 por Oswald de Andrade (1890-1953) na Revista de Antropofagia.

Acción de anunciar.

1. Anuncio feito a María polo arcanxo Gabriel de que sería nai do Mesías.

2. Festa coa que a Igrexa celebra este misterio o 25 de marzo. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.