"par(a)" (En toda a entrada)

Salto que se dá ao bailar cruzando os pés no aire.

Salto que se realiza dando unha volta no aire.

Salto que realiza o cabalo dando un par de couces no aire.

Atopar por sorpresa a alguén que fai algo comprometedor.

Dar con alguén que se está buscando ou chegar á súa altura.

Alcanzar e coller algo ou a alguén que foxe.

Chegar a comprender ou decatarse de algo novo, pouco claro ou difícil de entender.

Labrar por primeira vez unha terra que antes non fora cultivada.

Limpar de vexetación un terreo para cultivalo.

Labrar a terra co sacho.

1. Figura, obxecto ou espazo de forma cadrada ou rectangular.

2. Armazón, xeralmente de forma cadrada ou rectangular, que sostén algunha cousa polos bordos.

3. Pintura, debuxo ou gravado non mural que se realiza normalmente sobre tea ou táboa.

4. Antiga formación da infantaría en figura de cuadrilátero que presentaba catro caras ao inimigo.

1. Texto resumido ou gráfico esquematizado por medio de chaves ou de casas, que destaca do resto do texto e que pode ocupar unha ou máis páxinas.

2. Exposición oral ou escrita dun tema.

Armadura metálica dunha bicicleta.

1. ...

1. Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.

2. Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio.

3. Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.

4. Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.

1. Coincidir un acontecemento cun período de tempo.

2. Coincidir un día do mes cun día da semana. OBS: Con este significado sempre vai seguido da preposición en.

Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.

1. ...

Tapar con estopa e brea as táboas dos barcos para impedir que entre a auga.

Tapar con papel ou estopa as xuntas das doelas das cubas para que non vertan.

Limpar as herbas que hai no rego.

Encher ou tapar o suco con terra.

1. Sistema de distribución do tempo en grupos orixinados polas lunacións, os meses, as fases da Lúa, as semanas, e o movemento aparente do Sol, os anos. A unidade tomada como base é o día, determinado polo movemento diúrno aparente do Sol.

2. Calendario creado en 1582 no que se engadiron dez días de súpeto co que se modificou o concepto de ano bisesto no novo calendario.

3. Calendario que ten como base o fenómeno das lunacións. A duración da lunación varía de 29 días e 6 horas a 29 días e 20 horas.

4. Calendario de uso obrigatorio en Francia desde 1793 ata 1806, no que o ano se iniciaba o 22 de setembro e estaba dividido en 12 meses de 30 días.

5. Calendario que se sustenta no movemento do Sol arredor da Terra, no que as agrupacións principais son os anos e as estacións.

6. Calendario creado no 45 a C que establece o concepto de ano bisesto e un ano civil de 365,25 días, dividido en doce meses.

1. Táboa gráfica da sucesión dos días, os meses e as estación para cada ano, xeralmente coa indicación dos acontecementos civís ou relixiosos principais.

2. Táboa de cómputo disposta de xeito que permite atopar o día da semana ou o día de calquera ano indefinidamente desde o establecemento do calendario xuliano.

...

campismo.

Recinto que ofrece instalacións apropiadas para acampar, tales como servizos sanitarios, supermercado e restaurante.