"Monio" (En toda a entrada)

Unir dúas ou máis cousas ou persoas. Tm v pron.

Unir dúas persoas en matrimonio. Tm v pron.

Dispoñer harmoniosamente os elementos dun conxunto para lograr o que se pretende.

Unir por coordinación dous ou máis elementos que pertencen á mesma categoría sintáctica.

Xestión que fan en común dúas ou máis persoas.

Sistema de xestión da empresa en que os representantes dos traballadores acceden aos seus órganos directivos, compartindo as funcións de dirección cos titulares do patrimonio da empresa.

Que está sen cociñar.

Que non sufriu unha manipulación que altere as súas calidades naturais. Tm s m, referido a petróleo.

Que é difícil de afrontar pola súa dureza.

Que pode ferir a sensibilidade dunha persoa.

Substancia cun 90% de sulfuro de antimonio (Sb 2 S 3 ) que se emprega na industria pirotécnica e na fabricación de mistos.

1. Efecto causado en algo ou en alguén que supón un empeoramento do seu estado.

2. Lesión ou perda causada de forma directa ou indirecta por alguén noutra persoa, ocasionándolle menoscabos na súa personalidade, liberdade, honra e patrimonio.

3. Delito que comprende toda acción ou omisión intencionadas que ocasiona a lesión, perturbación ou destrución das cousas valiosas alleas, sen autorización do seu dono, ou das cousas propias especialmente protexidas polo dereito, sempre que non mereceran outra cualificación xurídico-penal.

4. Prexuízo creado por unha acción independente á vontade humana, de natureza imprevisible e inevitable.

5. Indemnización que ten por finalidade restablecer a situación anterior ao acto lesivo producido por dó, neglixencia ou morosidade no cumprimento das obrigacións.

Dor ou sufrimento causado por algo que altera o estado do organismo.

Que defende. Tm s.

Que se designa para a defender os intereses dunha persoa ou entidade nun procedemento xudicial Tm s, referido a avogado.

Eclesiástico que nas causas sobre a existencia do vínculo do matrimonio ten como misión propoñer e expor o que poida ser aducido contra a nulidade ou disolución.

Persoa designada polo xuíz para a garda e protección dos menores ou incapacitados, ou dos seus bens, en determinados casos previstos no dereito.

desposar.

Que contrae matrimonio. Tm s.

Unir, unha persoa autorizada, en matrimonio civil ou eclesiástico a dúas persoas.

Tomar a alguén como esposa ou esposo.

Unirse en matrimonio dúas persoas.

Promesa mutua entre dúas persoas para contraer matrimonio.

Iconografía que representa o matrimonio entre a Virxe María e san Xosé.