"Bill" (En toda a entrada)

1. Aplícase á substancia en estado líquido. Tm s m.

2. Estado da materia, intermedio entre o sólido e o gasoso, no que as moléculas teñen escasa cohesión e poden cambiar a súa posición respectiva, pero que ocupa un volume practicamente constante en función da temperatura ou a presión.

1. Aplícase á cantidade ou ao prezo que resulta unha vez efectuadas as reducións que correspondan.

2. Calquera ben ou activo financeiro facilmente convertible en diñeiro efectivo.

3. Diñeiro en moedas ou billetes en efectivo.

4. Cantidade estimada ou fixada oficialmente sobre a que se aplica a tributación que corresponde a cada contribuínte.

Aplícase á consoante precedida doutra consoante e seguida de vogal, que forma un grupo silábico con elas.

1. Entidade urbana sen xurisdición propia formada, en xeral, por un número relativamente escaso de habitantes.

2. ila ou lugar determinados.

1. Cada un dos asentos ou lugares destinados ao público, nun local de espectáculos, reunións ou similares.

2. Billete que dá dereito a ocupar unha localidade.

Lugar concreto onde se atopa ou foi atopada unha determinada planta.

Propiedade dos seres ou dos corpos naturais de ocupar un lugar no espazo.

Localidade que lle dá nome a un estrato tipo.

1. Xogo de azar en que se venden billetes numerados e se premian aqueles que coinciden, total ou parcialmente, cos números extraídos por sorteo.

2. Feito ou asunto en que prevalece a sorte.

Xogo de azar no que se teñen que adiviñar seis cifras das 49 que contén o billete.

Suceso, persoa ou cousa que provoca grande admiración por ter características extraordinarias.

Impresión de admiración, asombro ou sorpresa que provoca algo que resulta extraordinario ou deleita os sentidos.

Provocar en alguén un sentimento de admiración ou sorpresa.

Sentir alguén unha grande admiración ou sorpresa.

Relativo ou pertencente á maxia.

Que produce un efecto positivo ou marabilloso.

Número de protóns ou de neutróns dun núcleo atómico que fai que unha capa enerxética quede completa, feito que confire ao núcleo unha grande estabilidade. Os números máxicos son 2, 8, 20, 28, 50, 82 e 126.

Peza de metal cuñada pola necesidade dos intercambios, con aliaxe, título, peso e valor establecidos. Introducida polos gregos (s VIII a C), difundiuse por todo o mundo antigo.

Parte da oferta monetaria dun país, composta de billetes e moeda metálica.

Unidade monetaria propia dun país.

1. Moeda que pode ser intercambiada polo seu detentor polo equivalente en moeda doutro país ao tipo de cambio establecido entre ambas as dúas.

2. Moeda que ten un valor inestable ou unha tendencia a perder o seu valor constantemente en relación coas fortes.

3. Moeda que ten un valor estable no mercado internacional de cambios ou unha consolidada tendencia a revalorizarse respecto ás outras moedas.

1. Representación dun valor monetario moi superior ao da moeda corrente, usado para expresar cantidades moi elevadas.

2. Moeda de ínfimo valor.

...