"RL" (En toda a entrada)

Parlamento (1867-1918) no Imperio Austrohúngaro.

Órgano representativo dos länder durante a república de Weimar en Alemaña (1919-1933).

Conxunto de dogmas ou doutrinas, de crenzas, costumes ou ritos, de actitudes e sentimentos e de maneiras de comportamento que vinculan a unha persoa ou a un grupo humano con aquilo que se recoñece como sagrado, misterioso ou transcendente, e que a miúdo se identifica con Deus ou co divino.

1. irtude que move ao home a darlle a Deus o culto debido.

2. Conxunto de principios e practicas dirixidos a cumprir ferventemente un ideal, unha institución.

Orde ou instituto relixioso.

Aquilo que serve para evitar algo malo ou para solucionar un problema.

Aquilo que serve para aliviar ou sandar unha enfermidade, dor ou mal.

olver pór en bo estado o que sufriu un dano.

Corrixir ou emendar un dano ou unha falta.

Pararse a considerar algo, a observalo ou prestarlle atención.

Fixarse nalgunha cousa.

Individuo que pertence aos requetés.

Grupo de combatentes carlistas que participaron nas Guerras Carlistas (s XIX) ou que, organizados en terzos, participaron na Guerra Civil Española (1936-1939).

Parte, en xeral sen valor, que queda dun todo logo de tirarlle unha ou máis partes.

Materia que se obtén nunha operación química xunto co produto principal ou que queda tras un tratamento industrial ou unha transformación.

Residuo que deixan os alimentos líquidos despois de seren evaporados en seco para eliminarlles a auga e outros produtos volátiles. OBS: Tamén se denomina extracto seco.

Produto ou substancia que queda dun proceso ou material nuclear logo de lle extraer o proveito desexado, e que manifesta radioactividade.

1. Calidade da persoa que cumpre coas súas obrigas.

2. Responsabilidade considerada, en diversos pobos e relixións históricas, como característica propia e exclusiva da colectividade, de xeito que as faltas cometidas por unha xeración son imputables ás posteriores e poden ser castigadas en calquera dos seus membros ou no mesmo grupo como conxunto.

1. Capacidade que ten todo suxeito activo de dereito de coñecer e de aceptar as consecuencias dun acto propio consciente e libre.

2. Obriga que se ten de responder dos danos ou prexuízos causados.

3. Capacidade que, en réximes democráticos, teñen as cámaras lexislativas de esixirlles aos membros do poder executivo a responsabilidade dos seus actos.

Situación de alguén que está ao cargo ou baixo as ordes de algo ou alguén.

Obriga moral de render contas por algo.