"Terra!" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Saxonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Saxonia.

3. Lingua falada en Saxonia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo saxón.

2. Individuo do pobo saxón.

3. Pobo xermánico procedente de Xutlandia que, a finais do s III, se estendeu ao S do río Elba e que, entre o s III e V, se desprazou a Francia e Inglaterra.

4. Grupo de linguas xermánico-occidentais orixinarias das ribeiras do Elba, que se difundiron pola Alemaña noroccidental e pola ribeira do Támesis, dando lugar ao anglosaxón.

Grao de humidade ideal dunha terra suficiente para que produza froito, especialmente despois dunha chuvia.

Estado de perfección dunha cousa que chegou á madurez. Tm fig.

Tempo oportuno en que se fai unha cousa.

Punto axeitado que se lles dá aos alimentos ao preparalos.

Necesidade de beber que se manifesta coa sensación de sequidade na boca e na gorxa.

Necesidade de ser regada a terra ou as plantas.

Desexo impaciente dalgunha cousa.

sementar.

Aplícase á terra que se acaba de sementar.

Aplícase ao conxunto de plantas sementadas.

Esparexer ou plantar as sementes dunha planta na terra preparada para recibila, para que naza nela aquela planta. Tm abs.

Efectuar unha sementeira.

Esparexer cousas coma se fosen sementes que se lanzan.

Provocar que se orixine algunha cousa.

Acción e efecto de sementar.

1. Operación de espallar ou de plantar a semente dalgunha planta nunha terra convenientemente arada e fertilizada, de xeito que xermole.

2. Tempo en que se fai esta operación.

Técnica de laboratorio que consiste en depositar microorganismos nun medio de cultivo e nun ambiente adecuado para que poidan medrar.

Corda que serve para tirar dunha rede ou dunha embarcación desde terra.

Corda provista dun chumbo nun extremo e dunha cortiza no outro, que se emprega como elemento auxiliar dos palangres.