"hipo" (En toda a entrada)

Espazo celeste.

Substancia fluída, invisible, de existencia hipotética, que se supoñía en repouso absoluto e que penetraba toda a materia existente e todo o espazo. A teoría do éter mantívose vixente ata o s XIX, pero foi substituída pola teoría da relatividade.

1. Substancia orgánica que se caracteriza pola presenza do grupo funcional –O–, onde un átomo de osíxeno está unido a dous radicais hidrocarbonados.

2. Éter cíclico que contén múltiples funcións éter e que ten importancia como catalizador.

3. Gas inflamable e incoloro que se emprega como refrixerante, disolvente, axente de extracción ou medio de reacción.

4. Líquido incoloro, volátil e inflamable, que se emprega como disolvente de substancias orgánicas.

1. Desexo moi intenso de comer, a miúdo ligado a unha sensación de baleiro ou de contracción do estómago.

2. Dor no epigastrio que se presenta cando o estómago está baleiro. É característico da úlcera duodenal.

3. Necesidade fisiolóxica dos hipoalimentados, que non ten tradución sensorial.

1. Escaseza de alimentos.

2. Escaseza grave e xeneralizada de alimentos.

Desexo intenso de cousas non materiais.

Relativo ou pertencente aos fariseos.

Que actúa con hipocrisía.

Punto onde nace ou procede algo e desde o que se expande a diversos puntos.

Punto que é centro de atención ou dunha actividade.

1. Obxecto que contén unha ou máis lámpadas de gran potencia e que concentra moita intensidade de luz sobre un lugar concreto.

2. Aparato ou lámpada eléctrica a pilas da que parte un feixe de raios luminosos.

1. Punto onde converxen os raios dun feixe de radiacións.

2. Punto onde converxen os raios de luz que incidiron sobre o sistema de maneira paralela ao eixe óptico.

3. Punto onde converxen os raios de luz que, despois de atravesar o sistema, son paralelos ao eixe óptico.

Punto que presenta unha distancia a calquera dos puntos dunha curva que se pode expresar como función racional das coordenadas do punto.

...

Carga que afecta a un ben inmoble e, por extensión, aos bens mobles, en beneficio dun terceiro, como os censos, a hipoteca e a servidume.

Diferenza entre o que demanda unha parte e o que se lle concede nunha resolución xudicial e que fundamenta un recurso.