"ectro" (En toda a entrada)

Acelerador de partículas circular de resonancia, en que unha partícula emitida por unha fonte central se curva por efecto dun campo magnético constante.

Radiación electromagnética emitida por unha partícula cargada que se move nun campo magnético cunha velocidade non relativista.

1. Elemento da táboa periódica, do grupo dos metais nobres, de número atómico 29 e peso atómico 63,546. Os seus sales empréganse para loitar contra certas enfermidades das árbores froiteiras. O seu uso industrial baséase nas súas propiedades fundamentais: condutividade eléctrica elevada, excelente condutividade térmica e aceptable resistencia á corrosión.

2. Po cristalino de cor verde que se emprega como insecticida e tamén como pigmento en pinturas náuticas. OBS: Tamén se denomina verde de París ou verde de Schweinfurt.

3. Sólido vermello que existe en estado natural (cuprita) e que se emprega como colorante vermello de certos vidros e cristais.

4. Sólido cristalino que se emprega como colorante verde de vidros.

5. Sal de cobre que se presenta en forma de cristais azuis e que se emprega para tinguir la e seda, en electrometalurxia e galvanoplastia.

Instrumentos musicais metálicos de vento da orquestra.

calcosina.

1. Que recolle.

2. Eclesiástico que recadaba as esmolas das misas

3. Depósito de capacidade e formas diversas que se emprega para recoller cousas inservibles.

Sumidoiro que forma parte da rede de saneamento.

1. Condución principal destinada á distribución dun fluído.

2. Colector que distribúe o aire ou a mestura feita no carburador aos condutos que van a cada un dos cilindros.

3. Colector que conduce os gases queimados de cada cilindro ao tubo de escape.

Cada un dos electrodos dun transistor bipolar.

...

Que complementa a alguén ou algunha cousa.

Aplícase aos termos entre os que se establece unha relación de complementariedade.

Cor que se opón a outra no espectro.

Acción e efecto de conducir.

Conxunto dos condutos e accesorios que, dispostos adecuadamente, constitúen unha instalación lineal ou unha rede para o transporte e a distribución dun fluído.

Nome xenérico dalgúns fenómenos de transporte (de enerxía, carga ou materia) case exclusivos da materia condensada.

1. Propiedade dalgunhas estruturas do organismo de transmitir os estímulos.

2. Transmisión dos cambios eléctricos que, orixinados no nódulo do seo auricular, dan lugar ás contraccións cardíacas.

3. Transmisión dos impulsos electroquímicos polas células excitables do organismo a través dos cambios de permeabilidade nas súas membranas.

4. Transmisión do son a través dos ósos do cranio.

Compoñente real do vector admitancia Y nun circuíto de corrente alterna. Simbolízase por G, e vale G=RY 2 , onde R é a resistencia. A súa unidade de medida no SI é o siemens.

admitancia.

Condutancia dun electrólito que contén un equivalente gramo da substancia disolta, medida entre dous electrodos paralelos situados á distancia de 1 cm e de superficie suficiente para conter o volume necesario.

condutividade eléctrica.

permeancia.

transcondutancia.

Relativo ou pertencente á condutimetría.

Procedemento analítico que se emprega para determinar o punto final das volumetrías, baseado na medida da variación da condutividade electrolítica da solución problema debida á adición de reactivo valorante.

Acción e efecto de conmutar.

Operación que consiste en establecer as conexións individuais entre as vías de transmisión ou os circuítos de comunicación entrantes e saíntes, co fin de establecer a comunicación desexada entre dous puntos.

Indulto parcial que altera a natureza do castigo a prol do reo.

1. Modificación da configuración dun ou de diversos circuítos eléctricos mediante o establecemento ou a supresión de determinadas conexións.

2. Conxunto de fenómenos que teñen lugar no inducido dunha máquina eléctrica, producidos pola inversión do sentido da corrente que produce unha forza electromotriz inducida, chamada tensión de reactancia, que orixina efectos prexudiciais.

Figura retórica que consiste na inversión dos termos dunha proposición noutra inmediata, de maneira que esta forma contrasta coa precedente.