"du" (En toda a entrada)

Conxunto ordenado dos grafemas que constitúen unha lingua.

Conxunto de moldes para reproducir unha serie completa de letras e cifras.

Libro usado nas escolas para aprender a ler as letras, que se dispoñen en orde alfabética.

Achegar á beira.

Estar situado á beira dun lugar.

Protexer das inclemencias do tempo ou dunha situación perigosa. Tm v pron.

Trocar unha leira por outra que está ao lado.

Espantarse o gando por mor das moscas.

Pórse máis á beira.

1. Froito en noz da abeleira, de forma arredondada, de pericarpo leñoso, de cor acastañada e envolto nunha bráctea.

2. Semente esbrancuxada e comestible do froito da abeleira.

Concreción leñosa que se produce pola suberización irregular por causa dun gromo abortado nas sobreiras.

Arbusto caducifolio, da familia das betuláceas, de cortiza agrisada. As follas son arredondadas ou ovadas, acuminadas e dobremente serradas e os froitos son noces que aparecen en grupos sobre un curto pedúnculo.

Planta herbácea rizomatosa, da familia das asteráceas, que presenta follas basais enteiras e glabras, capítulos florais illados con lígulas amarelas e froito en aquenio.

1. Insecto himenóptero do xénero Bombus, de corpo robusto, peludo e cores escuras ou claras e raiadas.Viven en niños no chan e o seu voo é ruidoso.

2. Abellón do xénero Psithyrus, parasito doutros abellóns.

3. Abellón do xénero Xylocopa de corpo e ás de cor violácea intensa.

Macho da abella doméstica.

Ritual funerario que consistía en bailar ao redor do leito dun defunto durante o velatorio, tras o xantar ofrecido polos parentes.

Elemento decorativo que consiste nunha pequena bóla de vidro combinada ao chou con outras e ensartada nun fío formando parte dun conxunto.

Calquera adorno feito con esas pezas.

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

Lugar ao descuberto.

Pequeno intervalo de tempo en que deixa de chover.

Relaxación dun tendón producida por un esforzo 1excesivo.

Suco destinado ao rego dos campos.