"Pop" (En toda a entrada)

Composición versificada, normalmente de carácter popular, destinada ao canto.

1. Composición lírica dos trobadores galego-portugueses.

2. Cantiga en que unha voz feminina fala do amigo e expresa os seus sentimentos por medio de monólogos ou de diálogos entre nai e filla, cunha confidente, coa natureza ou co amigo.

3. Cantiga en que a voz masculina expresa a paixón amorosa que sente cara á súa senhor, coa que mantén unha relación de vasalaxe amorosa.

4. Cantiga de aspecto lúdico que fai unha crítica da política, dos estamentos sociais instalados no poder ou de diferentes personaxes da época.

5. ariante tipolóxica da cantiga de amigo que sitúa o encontro dos namorados nun santuario.

6. Cantiga en que dous trobadores intentan seguir cada un unha cantiga preexistente para demostrar a súa habilidade.

Nome popular da navalla e o longueirón.

Fungo, da familia das faláceas, en forma dunha masa globosa branca, da que xorde un receptáculo branco, que na parte apical ten un engrosamento onde se sitúa a gleba viscosa, de cor acastañada verdosa e de cheiro pútrido.

Anaco de corda usado nalgunhas artes de pesca que se ata no peche do cinto para levar a rede á terra.

Alga parda do xénero Laminaria.

Denominación vulgar que reciben os equinodermos da clase dos holoturoideos, de forma grosa e alongada.

Denominación popular que reciben os moluscos bivaldos do xénero Ensis.

Período de tres días que precede á Coresma.

Festa popular, celebrada neste período, que se caracteriza polas máscaras, bailes e as comidas tradicionais. Ten a súa orixe nas antigas bacanais.

Peixe, da familia dos traquitínidos, que presenta unha cor rosa pálida, con reflexos irisados.

1. Macho adulto da especie ovina, do que se consegue unha carne vermella e graxa.

2. Carneiro que ten máis dun ano e non chega aos tres.

berberecho.

chirla.

coquina.

Molusco bivalvo, da familia dos venéridos, de cuncha de cor branca, moi grosa, áspera, rugosa e arredondada.

Denominación popular que reciben as larvas dos gurgullos.

Parte interior que queda da espiga do millo logo de quitarlle os grans.

Corazón das froitas que non teñen carabuña.

Furuncho no pescozo.

Denominación popular que reciben as larvas e as femias ápteras dos vagalumes.

ehículo de transporte movido por tracción animal que consta do chedeiro e o rodal.

Pequeno vehículo de catro ou dúas rodas, movido de forma manual para transportar pequenas cargas.

Carga ou conxunto de cousas transportadas por un carro.

1. Aparello que se emprega nas embarcacións de pesca para largar e recoller as redes.

2. Armazón de táboas sobre a que se deposita unha embarcación.

3. Anaco de madeira situado no fondo da proa da dorna que se emprega para inclinar máis ou menos o pau da vela.

1. Mecanismo dotado de movemento de translación que transporta unha ferramenta ou calquera outro elemento dun lugar a outro nunha máquina.

2. Peza da máquina de escribir que avanza horizontalmente para mover o papel a medida que se pulsan as teclas.

3. ...

Libro que contén un sumario dos principios da doutrina cristiá, xeralmente en forma de preguntas e respostas.

Libro que contén un resumo dos principios dunha doutrina.

Compendio doutrinal dirixido ás clases populares e empregado, especialmente no s XIX, para divulgar teorías políticas e sociais a través de preguntas e respostas.