"Lac" (En toda a entrada)

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Limpar calquera superficie ou obxecto cun cepillo.

Alisar ou nivelar unha superficie de madeira cun cepillo de carpinteiro.

Frotar algo co fin de limpalo e abrillantalo.

Átomo trivalente que, nun semicondutor, vai incorporado como impureza capaz de recibir un electrón proveniente doutro átomo denominado doador.

Substancia que, ao producirse a ruptura dun enlace heteroxeneamente, actúa como aceptante de electróns.

Pór algo a unha distancia menor.

Tender a unha igualación ideolóxica e de opinión.

Estar próximo ideolóxica ou afectivamente.

Estar próximo algo no tempo.

Facer cortes ao redor do tronco dunha árbore para imposibilitar a circulación do zume e, como consecuencia, o seu agostamento.

Cortar as pólas dunha árbore ou arbusto.

Deter o crecemento de animais ou plantas.