"Gante" (En toda a entrada)

Acción e efecto de desertar.

1. Delito que comete o militar que abandona sen permiso ou licenza o corpo do que forma parte ou o establecemento onde está destinado.

2. Abandono que fai un litigante ou un procesado dunha apelación ou dun recurso.

Conxunto de accións dirixidas a eliminar ou inactivar os xermes nocivos que un obxecto ou un ser vivo poden conter ou que o poden acompañar.

Práctica de cultivo que se emprega na horticultura intensiva e que consiste na aplicación de fumigantes ou vapor de auga para reducir a poboación de parasitos e patóxenos do solo.

ariedade de carbono puro que cristaliza no sistema cúbico, as máis das veces como octaedros, dodecaedros ou cubos. É moi apreciado en xoiaría como pedra preciosa.

1. Calquera cousa que comparte co diamante algunha característica.

2. Edición elegante de forma e letra moi pequena.

Lámpada mineira de petróleo provista dun reflector.

1. Paxaro, da familia dos estríldidos, de plumaxe de cores vivas que cría en catividade.

2. Ave, da familia dos estríldidos, que ten a cabeza escarlata, a gorxa e o papo negros, o peito púrpura escura e o ventre amarelo. A caluga, o lombo, as ás e a cola son verdes, e o peteiro é branco coa punta vermella.

3. Ave, da familia dos estríldidos, que ten a cabeza e o pescozo azuis, as ás e o dorso acastañadas, o peteiro e as meixelas laranxas e a cola negra con franxas brancas. Ten a capacidade, rara entre as aves, de succionar a auga.

1. Calidade pola que unha persoa ou cousa se distingue doutra.

2. Calidade ou conxunto de notas que na definición dun concepto o distinguen doutros correspondentes ao mesmo xénero.

Falta de acordo, causa de disensión ou materia de controversia entre dúas ou máis persoas.

1. Magnitude ou cantidade que resulta da substracción entre dúas magnitudes ou cantidades da mesma natureza.

2. Estudo da variación dunha función en función da variación dunha variable. O operador diferenza ∆ defínese mediante a expresión ∆f(x)=f(x+ω)-f(x).

3. Dados dous conxuntos A e B, conxunto formado polos elementos do primeiro conxunto A que non pertencen ao segundo B, é dicir, A∩B’.

Modulación dentro do mesmo compás.

1. ...

1. Relativo ou pertencente a Dinamarca, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Dinamarca.

1. Relativo ou pertencente á raza dinamarquesa de cans.

2. Raza de cans que teñen o corpo robusto, esvelto e elegante, coa cabeza longa e acaba nun fociño aplanado.

1. Relativo ou pertencente á raza dinamarquesa de porcos.

2. Raza de porcos que se caracteriza pola lonxitude do seu corpo, as grandes dimensións dos pernís e o predominio do magro sobre o graxo.

Lingua xermánica do subgrupo setentrional (ou escandinavo) que se fala en Dinamarca e, como forma dialectal, nas provincias suecas de Sk<ne, Halland e Blekinge.

Que disgrega.

Substancia que se engade a un comprimido co fin de que este se desfaga ao estar en contacto cun líquido.

divagador.

Aplícase ao animal que se presenta, de xeito ocasional, fóra da área de distribución habitual.

Aplícase ao  curso dunha corrente de auga nun tramo concreto, en que amosa direccións cambiantes nun período de tempo relativamente breve.