"FAI" (En toda a entrada)

Que fai alusión ou contén unha alusión.

Que fai referencia.

Acción e efecto de amasar.

Porción de masa que se fai dunha soa vez.

Que está unido pola amizade con alguén.

Que ten afección por algo ou por alguén.

Persoa con quen alguén fai vida matrimonial sen estar legalmente casados.

Termo para designar ‘o amado, o namorado’, nas cantigas de amigo da lírica galego-portuguesa medieval.

Dous números, dos que cada un é a suma de todos os divisores do outro.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Corte que se fai nas castañas ou en calquera outro froito ou obxecto.

Risco ou corte que se fai sobre un tecido a xeito de marca.

Mononucleótido constituído pola asociación da adenina e o ácido fosfórico, que actúa como regulador alostérico das principais vías metabólicas.

Forma cíclica do ácido adelítico, que fai a función de regulador de procesos metabólicos en bacterias e en animais.

Que impide a propagación do son.

Zona da alta atmosfera, a partir de 150 km de altitude, en que, por causa da excesiva separación das moléculas, se fai imposible a propagación do son.