"ECU" (En toda a entrada)

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Libro en branco empregado para reunir nel poesías, máximas, pezas de música, coleccións de debuxos, fotografías ou selos.

Táboa pintada de branco ou recuberta de xeso onde se transcribían, antigamente, os edictos dos pretores, listas de xuíces e outros anuncios de carácter político e administrativo.

Libro dotado de follas fixas ou móbiles destinado á montaxe dos selos dunha colección con carácter permanente.

Presidente da comisión de goberno e xefe da administración municipal en funcións executivas.

Persoa nomeada polo alcalde que nas zonas periféricas ou afastadas do núcleo urbano o representa.

Alcalde que preside unha entidade local menor, designado entre os seus rexedores polo alcalde do concello do que esta entidade forma parte.

Estado do organismo consecutivo a unha excesiva inxestión de bebidas alcohólicas.

Conxunto de anomalías morfolóxicas que presentan os fillos das nais alcohólicas que beben durante o embarazo.

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.

1. Oficial encargado de facer cumprir a lei da administración de xustiza, no nome do rei ou da constitución.

2. Oficial inferior da xustiza que executa as ordes do tribunal ao que serve.

3. Funcionario municipal inferior executor dos mandatos do concello ou do alcalde.

1. Gobernador dunha poboación sarracena na Idade Media.

2. Xuíz ou xustiza dunha cidade na Hispania cristiá do s XII.