"ECL" (En toda a entrada)

1. Extensión de terreo, en xeral non urbano, con vexetación.

2. Terreo inculto onde existe unha vexetación que nace de forma espontánea.

3. Terreo destinado á agricultura e á gandaría.

4. Terreo dedicado a actividades lúdicas e deportivas.

5. Campo situado fóra do poboado, onde non hai valados nin bosque.

1. Conxunto de actividades relacionadas coa agricultura.

2. Conxunto de poboacións que se dedican á agricultura.

1. ...

Reproducir coa voz unha melodía. Tm v i.

Loar de forma literaria algunha cousa ou a alguén.

Proclamar en alta voz, no xogo do bingo, que se completou unha liña ou o cartón enteiro.

Facer, nalgúns xogos de cartas, como o tute, corenta ou vinte puntos.

Declarar ou confesar cousas que se deberían manter en segredo.

Emitir o seu canto as aves, os insectos e outros animais.

Producir unha cousa un son peculiar ou característico.

1. Igrexa pequena, polo xeral cun só altar, anexa a un establecemento relixioso ou segrar.

2. Departamento dunha igrexa onde hai un altar, que non é o principal.

3. Capela que se abre na ábsida, normalmente nunha absidiola.

4. Capela situada aos lados da capela maior, no cruceiro ou nas naves laterais.

5. Capela principal dunha igrexa que está situada no eixe central da mesma, no lugar do altar maior e do presbiterio.

6. Capela que se abre nas naves laterais e que adoita ser abovedada.

7. Igrexa que formaba parte dos palacios reais en toda a Europa medieval e onde se celebraban os actos relixiosos da corte.

Lugar destinado ao culto e situado nun palacio, casa, convento, escola, comunidade privada ou nun edificio similar, e que non ten a plenitude de dereitos dunha igrexa parroquial.

1. ...

1. Sacerdote titular dunha capelanía.

2. Sacerdote asimilado á carreira militar que serve espiritualmente ao exército.

3. Superior dun cabido ou comunidade de capeláns.

Calquera eclesiástico.

Chapeu de abas largas e copa pequena empregado polos eclesiásticos da Igrexa Católica como distintivo da súa dignidade.

Peza de roupa a xeito de chal que as mulleres levaban ao redor da cara.

Parte superior do palleiro.

Peixe da familia dos brámidos, de corpo moi comprimido e de cor escura a excepción dunha media lúa branca na aleta caudal.

Ave da familia dos aláudidos de listas superciliares patentes e, ás veces, pequenas curupelas.

1. Relativo ou pertencente a un cabido secular ou eclesiástico ou ao capítulo dunha orde.

2. Lugar de reunión da comunidade de relixiosos nos mosteiros ou dos cóengos nas catedrais.

1. Membro dun capítulo eclesiástico.

2. Membro con voto dalgúns organismos.

Precepto legal procedente dos soberanos carolinxios e das súas asembleas lexislativas, con vigor en todo o Imperio.

Aplícase á letra maiúscula, impresa ou manuscrita, empregada como inicial da primeira palabra dun texto, libro, capítulo ou parágrafo. Tm s f.