"Canis" (En toda a entrada)

1. Facer que unha persoa ou animal atenda ou acuda ao pronunciar o seu nome en voz alta ou facer ruídos e acenos.

2. Comunicarse ou tentar comunicarse con alguén a través do teléfono.

3. Facer, utilizando o medio establecido para ese fin, que unha persoa acuda a un lugar determinado.

4. Accionar o botón que pon en funcionamento o mecanismo dun ascensor.

Pedirlle axuda a alguén.

1. Aplicar un nome ou un sobrenome a alguén ou a algo.

2. Aplicar a alguén un cualificativo que exprese algún tipo de sentimento.

Guiar un animal de tiro polo lugar axeitado.

...

1. Peza de metal, de distintas formas e tamaños, que se introduce nun pecho para abrilo ou pechalo.

2. Chave que abre todos os pechos dun mesmo tipo de mecanismo.

álvula que serve para abrir ou cerrar o paso dun líquido ou gas por un conduto. OBS: Tamén se denomina chave de paso.

Peza dun circuíto eléctrico coa que se abre ou pecha o paso da corrente.

Ferramenta que consiste nun mango ríxido acabado por un extremo ou polos dous, nunha forma que se axusta á cabeza dos parafusos ou das porcas para podelos apertar ou afrouxar.

Signo ortográfico { } que serve para incluír conxuntos, reunir diversas subdivisións dunha materia ou dun concepto, diversas palabras ou liñas.

Rama do coñecemento que cómpre coñecer e aprobar para poder pasar a outra.

Aquilo que permite explicar algo ou resolvelo.

Xogo popular que consiste en lanzar unhas pezas de metal redondas e planas e acertarlle a outra peza de metal máis grande, a chave, normalmente provista de aspas, que está fincada no chan a certa distancia.

...

Serie de acontecementos ou fenómenos que se suceden e repiten ordenadamente.

Período de tempo que xa se dá por concluído e a partir do que se comeza a contar de novo.

Conxunto de actos culturais que se celebran en relación cun mesmo asunto ou tema.

1. Conxunto de composicións poéticas, narrativas ou dramáticas relacionadas entre si segundo un criterio temático, cronolóxico ou mesmo de autoría.

2. Conxunto de narracións ambientadas na Corte de Carlomagno e dos Doce Pares de Francia, que recibiu, así mesmo, o nome de materia carolinxia ou materia de Francia. A obra máis coñecida da materia carolinxia constitúea a Chanson de Roland.

3. Conxunto de narracións medievais, en prosa e verso, que toman como eixe temático a guerra de Troia. A obra que lle serviu de inspiración ao ciclo troiano foi a Ilíada de Homero.

1. verticilo.

2. Número de membros, en filotaxe, dunha espira xeratriz.

...

Rama da dinámica que trata dos efectos que as forzas e os momentos producen no movemento dos corpos materiais.

Parte da teoría de reactores nucleares que estuda a evolución da potencia destes reactores en función do tempo.

Ciencia que estuda as velocidades e os mecanismos en que transcorren as reaccións químicas.

Enerxía dun corpo a causa do seu movemento.

Acción de circular.

Conxunto de vehículos que circulan.

1. Movemento dun fluído no interior dun organismo que se efectúa a través de condutos.

2. Desviación do sangue por vasos secundarios a consecuencia da obstrución dun tronco sanguíneo.

3. Derivación, por fóra do corpo humano, dunha parte ou da totalidade da circulación sanguínea. Esta técnica emprégase en cirurxía cardíaca.

4. Circulación na que o sangue, procedente das arterias de circulación xeral, é recollido pola vea porta que o leva cara ao fígado.

5. Circulación na que o sangue do ventrículo esquerdo do corazón se bombea a través das arterias e arteríolas aos capilares, onde achega o osíxeno necesario para a respiración e nutrición celular e retira o dióxido de carbono e as substancias residuais que (polas vénulas e polas veas), volve á aurícula dereita do corazón.

1. Conxunto de estruturas e mecanismos que permiten que os factores de produción, os produtos e os servizos cheguen aos usuarios e se despracen en función das esixencias dos diversos mercados.

2. ...

Acción e efecto de combinar ou combinarse.

Conxunto único de números, letras ou signos que permite acceder a certos aparatos ou abrir mecanismos de seguridade.

Peza de vestir interior feminina que cobre desde os ombros ou a cintura ata o bordo da saia.

1. Agrupación de elementos na que só se ten en conta a distinción entre os elementos agrupados e non a orde na que se toman.

2. Tipo de combinación na que cada elemento pode repetirse calquera número de veces nunha mesma combinación.

Reacción química pola que dous ou máis elementos ou moléculas se xuntan para formar un composto único.

1. Fenómeno que, en glosemática, consiste en que dúas unidades compatibles no discurso non presentan ningún tipo de dependencia recíproca.

2. Secuencia regular de fonemas, produto da distribución destes. A sílaba é a combinación fonemática máis elemental.

3. ...

Establecer un contacto eléctrico entre dous condutores.

Poñer en relación unha persoa ou cousa con outra. Tm v pron.

Establecer unha relación entre dous mecanismos mediante un sistema de transmisión.

Acceder a unha rede de comunicacións, como Internet, a través de determinadas operacións.

Establecer algo ou alguén relación con outra cousa ou persoa.