"BRE" (En toda a entrada)

1. Que lle falta a cabeza.

2. Que carece de xefatura ou liderado claro.

lamelibranquio.

Que carece de testa ou remate.

Que carece dunha estrutura que normalmente se presenta en disposición apical.

1. Aplícase ao cristián que non recoñece un superior xerárquico.

2. Aplícase aos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.

3. Aplícase ás comunidades da Igrexa ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente. Tm s.

...

Temperar ou reforzar con aceiro.

Recubrir por galvanoplastia as pranchas de cobre cunha capa finísima de ferro. Realízase con níquel ou cromo.

1. Transformar o ferro en aceiro.

2. Reducir a proporción de carbono no ferro fundido mesturando no gobelete ferro doce ou limaduras de aceiro.

1. Efectuar un aceiramento.

2. Adornar unha ferramenta con pezas de aceiro.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

acentuar.

Que predomina sobre outros aspectos ou compoñentes dunha cousa.

Que se manifesta máis claramente.

Poñer ou marcar o acento gráfico sobre unha vogal.

Pronunciar dunha maneira expresiva algunha palabra, frase ou expresión co fin de chamar a atención.

Reforzar o son sobre unha nota.

Marcar con forza ou facerse máis intensa algunha cousa.

Calquera sal ou éster do ácido acético que se emprega sobre todo na industria téxtil para a tinguidura e os estampados, para a impermeabilización e a ignifugación e como disolvente. O acetato máis importante é o acetato de vinilo, que se usa como materia prima para a fabricación de polímeros, como o acetato de polivinilo.

acetobutirato de celulosa.

  Éster acético da celulosa, e dos plásticos que derivan del, en que a esterificación é incompleta. Emprégase, sobre todo, na fabricación de fibras téxtiles.

Polímero do acetato de vinilo. É unha resina con propiedades adhesivas que se emprega como cola para madeira e na obtención de coiro artificial.

1. Relativo ou pertencente ao vinagre.

2. Que produce vinagre.

Relativo ou pertencente ao ácido acético ou aos produtos en que deriva.

Ácido, presente no vinagre, de cheiro característico e carácter feble. Os seus sales e ésteres denomínanse acetatos.

Ácido acético moi puro, dunha concentración mínima do 99,8%. É susceptible de cristalizar coa temperatura ordinaria do inverno. 

acetaldehido.

Anhídrido do ácido acético. É, sobre todo, un axente acilante e deshidratante.

achar.

Acción e efecto de achar.

Aquilo que se descobre ou inventa.