"9" (En toda a entrada)

Hábito de comer carne humana, especialmente cando se leva a cabo por parte doutros humanos.

Calidade de antropófago.

Subcorrente literaria do modernismo portugués que foi iniciada en 1928 por Oswald de Andrade (1890-1953) na Revista de Antropofagia.

Acción e efecto de aplicar ou aplicarse.

Posibilidade de servir ou ser utilizado para algo.

Ornamentación que se pon sobre unha peza de roupa para enfeitala.

Correspondencia entre dous conxuntos onde todo elemento do primeiro conxunto ten unha soa imaxe no segundo conxunto.

Operación bolsista na que se unen ordes de signo contrario.

Adaptación do sentido dunha situación e momento concretos desde os que se exerce a comprensión do texto interpretado.

Aplicación establecida entre dous espazos vectoriais, E e F, de xeito que para dous elementos calquera x, y de E cúmprese: f(x+y)=f(x)+f(y) e f(λx)= λf(x) onde λ é un escalar.

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...

Elemento gasoso, de número atómico 18 e peso atómico 39,948.

Método de determinación da idade xeolóxica das rochas e dos meteoritos mediante a medida das cantidades relativas de potasio e de argon presentes.

Aplícase aos compostos de arsénico nos que este é pentavalente.

Elemento de número atómico 33 e peso atómico 74,92, con propiedades metálicas e non metálicas. Pertence ao grupo V A da táboa periódica.

Ácido ortoarsénico que se emprega na obtención de materias colorantes orgánicas e os seus sales como insecticidas e na fabricación de vidro.

Composto de arsénico que se utiliza na fabricación do vidro e na obtención do arsénico e dos outros compostos arsenicais.

Pos moi tóxicos que se obteñen torrando a arsenopirita. Emprégase na industria do coiro e como pigmento e raticida. O mineral natural é o realgar.

Sólido que se emprega na fabricación de insecticidas e colorantes.

Sólido velenoso que se emprega como pigmento para pinturas e para a obtención de compostos de arsénico.

Líquido de aspecto oleoso que actúa como intermediario na obtención de derivados orgánicos.

Sólido velenoso que se emprega como pigmento, como axente redutor e en medicina.

Actividade humana encamiñada á creación de obras estéticas.

Ámbito no que o home desenvolve a súa capacidade creadora con fins estéticos.

Conxunto de producións artísticas que caracterizan unha época, estilo ou movemento.

Preceptos e regras que se requiren para o desenvolvemento dunha actividade.

Habilidade ou destreza para facer certas cousas que se adquire co estudo ou coa experiencia.

Medio co que se consegue facer algunha cousa.

1. Acto polo que, valéndose da imaxe, son, palabra ou movemento, o home imita ou expresa o material ou o inmaterial, creando mediante copia, evocación ou invención.

2. Cada unha das chamadas Belas Artes.

3. Estilo dun artista.

4. ...