"presenta" (En toda a entrada)

Crustáceo da orde dos decápodos, caracterizado por rematarlle o primeiro par de patas nunhas pinzas máis ou menos desenvolvidas.

Cangrexo de patas longas e corpo triangular, co dorso provisto de espiñas reviradas, onde moitas especies fixan anacos de algas ou esponxas para aumentar o deseño críptico.

Cangrexo de cuncha hexagonal con cinco dentes nas marxes, de cor verde ou castaña, que vive en praias e fondos areosos das zonas internas das rías.

Cangrexo de constitución forte, abdome reducido baixo o cefalotórax e antenas curtas, que habita en medios mariños.

Cangrexo de corpo estreito e abdome longo, que habita nos ríos.

Cangrexo de antenas e ollos moi separados que presenta 3 dentes agudos nas marxes da cuncha cuadrangular, de cor verde con pintas castañas escuras.

Cangrexo  anomuro, de abdome con exoesqueleto mol, que se protexe no interior dunha cuncha de gasterópodo baleira.

Crustáceo malacostráceo da orde dos decápodos, que presenta cuncha de cor vermella intensa e o abdome moi reducido, pregado baixo o cefalotórax nos machos e ovado, pequeno, estreito e delgado nas femias.

Cangrexo do xénero Uca, caracterizado por presentar os machos unha pinza de gran tamaño e unha cor viva.

Relativo ou pertencente á raza caniche.

Raza de can de talle mediano, que presenta pelo longo e crecho, de cor negra, branca ou gris, e as orellas longas e colgantes.

canal.

Peza do muíño construída con lousas de pedra, unha na base e dúas formando as paredes laterais, que posúe unha capacidade grande.

Parte profunda do suco que vai deixando o arado ao romper na terra.

1. Conduto que une dúas estruturas anatómicas definidas, polo que circulan substancias líquidas ou semilíquidas.

2. tubo dixestivo.

3. Conduto que, nos peixes teleósteos, pon en comunicación a vexiga co tubo dixestivo.

Suco dun óso ou doutra estrutura anatómica calquera.

Cavidade alongada dun vexetal.

1. ...

Composición cantada.

1. Composición poética formada por unha estrofa de catro versos de arte menor con rima asonante nos pares.

2. Poema narrativo medieval en lingua románica, centrado en feitos históricos con moitos elementos lendarios que era divulgado polos xograres.

1. Composición coñecida como xaneira, anibón e panxoliña que presenta unha estrutura simple e que era executada por rapaces e mozos diante das casas.

2. Canto propio dos arrieiros caracterizado por ter un ritmo lento e monótono.

3. Canto de melodía monótona e ritmo suave, que se emprega para facer durmir os nenos.

4. Canto entoado por persoas que traballan nos labores de erguer pedra, que se caracteriza por conter vocabulario da xerga dos canteiros.

5. Canto entoado polos cegos en festas e romarías acompañado por un violín ou por unha zanfona. OBS: Tamén se denomina romance de cego.

6. ...

Aplícase ao dente longo e forte dos mamíferos con dentadura heterodonte. Tm s m.

Aplícase a cada un dos dentes máis prolongados que presentan certos animais. Tm s m.