"RAG" (En toda a entrada)

Trazo caprichoso escrito á man.

Gancho ou póla que son moi revirados

Relativo ou pertencente aos rinolófidos.

Mamífero da familia dos rinolófidos.

Familia de mamíferos, da orde dos quirópteros, que presentan o fociño con tres apéndices foliáceos, orellas sen trago, cola curta, e ás pregadas en posición de repouso arredor do corpo.

Trazo longo e delgado que se fai ao escribir ou debuxar, en especial o que serve para tapar ou sinalar.

Corte feito nalgunha cousa cun instrumento afiado.

Relativo ou pertencente ao románico.

Aplícase ao primeiro estilo europeo do Occidente cristián medieval, que se practicou durante os ss XI, XII e XIII, e que afectou a todas as artes, e que se caracterizou en arquitectura por presentar muros macizos, arco de medio punto, bóveda de canón, ábsidas semicirculares cubertas con bóveda de pedra e planta de cruz latina.Tm sm.

Conxunto de linguas derivadas do latín vulgar, como o galego, o portugués, o asturleonés, o castelán, o aragonés, o catalán, o occitano, o francés, o italiano, o romanche e o romanés.

Dividir unha cousa en anacos ou partes que poden ou non chegar a separarse.

Estragar ou deixar inservible unha cousa.

Facer que cese unha relación, unha situación ou un proceso.

Interromper a continuidade dun fluído ao pasar a través del.

Traballar un terreo para cultivalo por primeira vez.

Quedar unha cousa dividida en partes que poden ou non chegar a separarse.

Quedar inservible unha cousa.

Quedar anulada unha relación ou un compromiso.

Comezar a agromar as plantas.

Comezar a saír algo ou alguén abrindo paso por algún sitio.

...

Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.

Atributo da divindade, na medida en que é sumamente venerable.

Que se fai conforme á relixión.

Que produce un efecto bo e saudable.

Aplícase a todo aquilo que se relaciona con Cristo, coa Igrexa, cos seus sacramentos e coas súas crenzas.

Persoa que destacou en vida pola súa virtude, e despois de morta foi declarada pola Igrexa digna de loanza. Tm adx. OBS: A forma santo adoita empregarse diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por vogal.

Imaxe que representa un santo.

Persoa que é moi boa.

Día en que se celebra a festa dun santo.

Ilustración dunha publicación.

...