"URBAN" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos bens mobles.

1. moblaxe.

2. Mobiliario viario especialmente indicado para as zonas urbanas.

3. Conxunto de elementos mobles que se colocan nas vías públicas para o servizo dos usuarios, como corpo auxiliar dos servizos públicos viarios, ou con finalidades estéticas.

Efectos públicos ao portador ou transferibles por endoso.

Parte da bioloxía que estuda a forma e a estrutura dos seres vivos, intenta explicar a disposición e a estrutura dos órganos, aclara o seu significado biolóxico e axuda na investigación da adaptabilidade e a reacción ante o medio.

Parte da gramática tradicional que estuda a flexión, composición e derivación das palabras, independentemente das súas relacións ou funcións na frase ou na oración.

Forma do relevo terrestre.

1. Parte da xeografía urbana que estuda a forma das cidades.

2. Aparencia externa da cidade, formada pola trama de rúas e espazos urbanos, que orixinan o plano da cidade.

Forma que amosa a concentración parcelaria dun territorio.

Parte da botánica que estuda a estrutura e a forma das plantas e que inclúe a citoloxía, a histoloxía e a organografía vexetais.

Acción e efecto de organizar ou organizarse.

Maneira de estar disposto algo.

Conxunto de persoas que pertencen a un grupo ou a unha asociación organizada.

Conxunto de órganos e dependencias en que se estruturan as administracións públicas.

Conxunto de técnicas para potenciar a produtividade do traballo industrial, baseadas na análise, avaliación e asignación do traballo.

Determinación da función ou da utilización das diferentes partes dun territorio concreto, sexa espazo urbano, espazo rural, infraestrutura ou parque.

Estruturación social en que a racionalidade predomina sobre a espontaneidade. As relacións que se establecen nunha sociedade organizada formalmente son impersoais e indirectas, e o papel de cada individuo escóllese segundo a súa eficiencia e efectividade.

Utilización racional e coordinada das distintas partes dunha empresa, para conseguir a máxima eficacia dos medios utilizados.

Entidade específica que denota unha situación estruturada de funcionamento e unha interrelación entre os seus compoñentes, que posúen características que non se manifestan fóra desta unidade.

Conxunto de entes públicos territoriais en que se estrutura un estado ou unha comunidade autónoma.

...

ista dun lugar natural que se alcanza coa vista.

1. Porción de espazo que se caracteriza por unha combinación dinámica de elementos abióticos, bióticos e antrópicos.

2. Estrutura da vexetación dunha unidade xeográfica, estudada pola fitotopografía.

Pintura, debuxo ou gravado que representa un lugar natural ou urbano como tema principal ou ben como fondo ou ambientación.

1. Espazo de terreo aberto e delimitado, que se destina principalmente ao lecer humano.

2. Espazo pechado e de reducidas dimensións, protexido cunha malla, onde xogan os cativos.

3. Terreo cercado en que hai varias atraccións para divertirse.

4. Lugar onde hai diversas instalacións destinadas ao xogo e ao lecer dos cativos.

5. Espazo natural protexido que se localiza nun territorio extenso que presenta sistemas naturais de particular interese científico, educativo e recreativo, nada ou pouco transformados pola explotación e a ocupación humanas. A declaración de parque nacional correspóndelle á máis alta autoridade do país onde está, que regula o seu acceso e vela pola súa protección.

6. Espazo natural protexido localizado nun territorio dunha certa extensión e pouco ou moi habitado e explotado, que presenta valores naturais de particular interese científico, educativo e recreativo. A súa declaración correspóndelle a algunha autoridade competente que vela por asegurar a permanencia destes valores dunha maneira compatible co aproveitamento ordenado dos recursos do parque e a actividade dos seus habitantes.

7. Parque dentro ou próximo a un núcleo urbano que cumpre a función de airealo e procurar o recreo dos seus habitantes.

8. zoolóxico.

Conxunto de vehículos ou materiais destinados a un servizo público.