"Tel" (En toda a entrada)

Aviso ou sinal que prevé dun perigo inminente.

Estado de vixilancia.

Emprégase para avisar a alguén dun perigo ou espertar a súa atención.

En actitude de vixiar con cautela e coidado.

erso polirrítmico formado por dous hemistiquios que, segundo as leis da métrica catalá, francesa e inglesa, é de 12 sílabas; segundo as métricas castelá e italiana resulta de 14. Tm adx.

Liña de limitación da soberanía castelá das terras americanas, establecida polo papa Alexandre VI pola bula Inter coetera.

Nome da primeira letra do alfabeto grego (α, A).

Símbolo empregado para designar a estrela máis brillante (ou unha das máis brillantes) dunha constelación.

Forma prefixada co que se designan certas posicións ou configuracións das moléculas, ou certos isómeros.

α

Segundo o libro da Apocalipse representa a Xesucristo, considerado Principio (alfa) e Fin (omega) da creación.

O principio e o fin.

α

Confusión e barullo que se produce polas voces e berros de moitas persoas xuntas.

Linguaxe empregada dun xeito inintelixible.

Lingua árabe, falada polas minorías musulmás nos estados cristiáns da Península Ibérica despois da eliminación do poder político musulmán.

Acción e efecto de aliñar ou aliñarse.

Liña pola que se fai un aliñamento.

Conxunto de pedrafitas dispostas en ringleira nun espazo aberto seguindo un plan predeterminado das que descoñecemos o seu obxectivo e a súa función.

Liña fixada polos planos, estudos de detalle e normas urbanísticas que debe ser obrigatoriamente respectada polas edificacións urbanas na súa situación respecto ás vías e prazas públicas.

Igualdade na disposición que poden adoptar as liñas nun parágrafo ou texto calquera.

Acción e efecto de aliñarse nun dos grandes bloques nos tempos da Guerra Fría.

Cada unha da liñas das cartas celestes que teñen como finalidade axudar a recoñecer as estrelas e as constelacións.

Efecto de colocar as tropas sobre unha liña recta imaxinaria que se supón trazada no terreo.

Nome que antigamente daban os mouros ás linguas románicas.

Nome que se aplica en árabe para designar as linguas estranxeiras, sobre todo para denominar os escritos en castelán con caracteres arábigos, propios dos mouriscos.

1. Elemento que serve para alzar ou facer máis alta unha cousa.

2. Anaco de sola para que o calzado resulte máis alto.

Cuña que se pon xunto á teiroa e sobre o temón, empregada para tentear a abertura do arado.

1. Regreta graduada das armas de fogo portátiles para precisar a puntaría na dirección e darlle á arma o ángulo de tiro para conseguir o alcance necesario.

2. Telescopio paralelo ao canón dunha arma que precisa de puntaría a máis longa distancia ca os aparatos normais.

Aumento do prezo dun ben económico.

Peza que vai colocada debaixo da cheda do carro.

Folla que se pon sobre o tímpano da prensa tipográfica nos lugares onde se quere reforzar a presión para alzar o tipo.

...