"Reiros" (En toda a entrada)

1. Espazo comprendido entre o mar e as terras emerxidas, en continua trasformación.

2. Zona do mar achegada á terra.

Pendente dun terreo.

Forma característica que resulta da erosión diferencial de estratos densos e brandos, xeralmente pouco inclinados.

1. Parte posterior do corpo dos mamíferos, desde os ombreiros ata a cintura pelviana.

2. Costelas dos mamíferos e a parte do corpo onde están.

Estilo de natación no que o corpo está boca arriba.

1. Antiga peza de vestir longa e con mangas semellante a unha bata, que cubría o corpo desde o pescozo ata os pés.

2. Túnica exterior e lixeira sen mangas que se levaba sobre o arnés cinguida por un cinto, con aberturas en ambos os lados.

3. Peza de vestir usada polos guerreiros medievais que lles cubría todo o corpo desde a cabeza aos pés, elaborada con arames de ferro entretecidos.

estidura litúrxica semellante a un sobrepeliz cunha abertura cadrada para a cabeza, usada sobre todo polos acólitos.

1. Conxunto de persoas que se xuntan para realizar un traballo.

2. Conxunto de persoas non moi numeroso que se xunta de modo libre e deliberado por algunha circunstancia.

3. Conxunto de persoas non moi numeroso que se relaciona ou actúa en común para realizar actos delituosos.

4. Conxunto de toureiros dirixido por un primeiro matador.

Grupo armado da Santa Irmandade creado polos Reis Católicos para controlar o bandoleirismo e a delincuencia.

Cada unha das catro seccións que compuñan o Concejo de la Mesta.

Utensilio para colgar as culleres.

1. Ave acuática da familia dos tresquiornítidos, coas patas e o pescozo longos, e co peteiro grande de extremo ancho e aplanado.

2. Ave de plumaxe de cor branca e peteiro negro co extremo amarelo.

3. Ave de cabeza de cor verdosa sen plumas e plumaxe de cor rosada no resto do corpo.

Túnica de cor branca adornada con púrpura, e dotada de mangas anchas e curtas, que usaban os romanos.

estidura eclesiástica aberta polos lados, que cobre todo o corpo, por diante e por detrás, e leva nos brazos unha especie de mangas anchas e abertas, que poñen os diáconos por riba da alba nas celebracións litúrxicas.

Túnica aberta polos costados que levaban antigamente os guerreiros e os reis de armas, e que tamén usaban os maceiros e os heraldos.

Colocar nun sitio determinado ou soltar algo que se leva posto ou que se ten collido.

1. Separarse de algo ou de alguén.

2. Abandonar alguén aquilo no que se ocupaba ou no que traballaba.

3. Romper a relación afectiva que se mantén con alguén.

1. Non coller unha cousa por esquecemento.

2. Esquecerse de poñer ou de facer algo.

Facer que algo ou alguén quede dun determinado xeito despois de sometelo a algún tipo de acción.

Dar algo a alguén ao marchar.

...

Evacuación frecuente de feces en estado líquido ou semilíquido.

Enfermidade bacteriana que lles afecta aos tenreiros de menos de tres semanas e que se caracteriza pola evacuación de feces brancas.

Diarrea aguda en que se producen defecacións serosas acompañadas de vómitos e colapsos. É propia do cólera e doutros estados morbosos.