"Orro" (En toda a entrada)

Tipo de gorro de forma cónica que vai unido a outra peza de vestir para cubrir a cabeza.

1 couselo.

Especie de gorro rematado en punta, unido a unha peza de vestir, co que se cobre a cabeza.

1. Calquera peza ou cousa que cobre a punta ou a parte superior dalgunha cousa.

2. Parte superior da meda.

Monllo de plumas que teñen algunhas aves e mamíferos na parte superior da cabeza.

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.

Relativo ou pertencente a Catalunya, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Catalunya.

Lingua románica do grupo da romania occidental, con trazos comúns ás linguas iberorrománicas e galorrománicas. É lingua cooficial en Catalunya, València e Illes Balears, e oficial en Andorra. Presenta as variedades central, insular ou balear, setentrional ou rosellonés, occidental, meridional ou valenciano, e o alguerés.

Relativo ou pertencente ao cátodo.

Que emana do cátodo.

Procedemento de protección de estruturas metálicas contra a corrosión.

Feixe de electróns emitidos polo cátodo dun tubo electrónico e acelerados por un campo eléctrico.

Que exerce unha acción química corrosiva sobre os tecidos orgánicos. Tm s m, referido a substancia.

Que presenta sarcasmo ou unha certa maldade na ironía.

Relativo ou pertencente á orde ou regra dos celestinos.

Relixioso da orde dos celestinos.

Congregación eremita fundada en La Maiella cara a 1264 por Pietro del Morrone.

1. Fonte pública cun ou máis canos por onde sae a auga a chorro.

2. Chorro de auga que sae do chan ou dunha fonte en sentido vertical.

1. Construción que usan os vendedores nas feiras.

2. Casa pequena e pobre.