"Chan" (En toda a entrada)

Plataforma de madeira onde se almacena a herba, palla, leña, patacas ou outros froitos.

ideira que se estende sobre unha armazón a certa altura do chan.

1. Conxunto de todas as pezas que están debaixo da columna entre esta e o chan.

2. Parte inferior dunha construción que serve de soporte.

3. Muro baixo que serve de soporte común a un grupo de columnas.

Substrato litolóxico.

Que naceu dunha relación extramatrimonial. Tm s.

Que non pertence a unha especie ou a unha caste pura.

Que actúa de modo inmoral, con fins ou intencións faltas de nobreza.

Aplícase á variedade de uva tinta de bagos pequenos e apertados.

Aplícase ao pequeno cabo que enfía os cabos do colar de raca.

Escritura que aparece en certas chancelarías a mediados do s XIV.

Letra de imprenta que imita a escritura bastarda.

Provocar que algunha cousa choque contra outra violentamente.

Mover con ímpeto unha cousa.

Mover e remexer enerxicamente algunha substancia.

Ser máis poderoso ca alguén.

Rexistrar e percorrer un lugar para levantar a caza ou para buscar persoas ou cousas ocultas.

Dar golpes en alguén ou nalgunha cousa.

Levar un golpe contra algo.

Encontrar algunha cousa ou a alguén por casualidade.

Golpear deseguido ou a intervalos unha cousa en movemento contra algo.

Enfrontarse individuos ou grupos de persoas, especialmente como resposta a un desafío.

Animal, principalmente para a carga ou transporte.

Femia do cabalo.

Persoa de poucos coñecementos e que manifesta excesivamente a súa forza bruta.

Acción e efecto de bicar ou bicarse.

1. Prolongación da boca das aves formada por dúas pezas córneas.

2. Boca das persoas.

Remate saínte na superficie ou boca de determinados recipientes por onde se verten os líquidos.

Parte máis elevada ou aguda dalgunha cousa.

Punta redondeada e saínte no peito dos mamíferos.

Ave granívora, da familia dos estríldidos, de cola longa, peteiro vermello e plumaxe raiada, de cor grisalla e acastañada coas meixelas brancas, unha franxa ocular vermella e o ventre carmesí.

Xogo tradicional que consiste en bater cun pau cumprido noutro máis pequeno deitado no chan, facendo que salte para golpealo no aire e lanzalo canto máis lonxe mellor.

Pau pequeno afiado polos dous extremos e destinado a ser golpeado no xogo da billarda.

Cada unha das pezas de madeira que se usan no xogo dos birlos.

Xogo de habilidade que consiste en intentar derribar, mediante o lanzamento dunha bóla, unha serie de paus colocados en vertical sobre o chan.

Corpo de calquera material que posúe forma esférica.

Xogo infantil no que se tenta introducir unhas pequenas bólas de vidro ou barro nuns pequenos buracos feitos no chan, facéndoas chocar coas do contrario para afastalo da proximidade do oco.

Motivo ornamental que consiste nunha esfera colocada como remate.

Conxunto de puntos x que cumpren que a distancia a un determinado punto fixo a, chamado centro, é menor ou igual que un número fixo r, chamado raio.

Peza esférica, de gran dureza e resistencia ao desgaste que se emprega como elemento de rodamento.

Masa de graxa situada en cada meixela, entre o maseter e o bucinador, moi desenvolvida nos nenos.

Cogomelo de cor branca do xénero Agaricus.

Conxunto formado por dous ou tres discos, de lona ou metálicos, cruzados perpendicularmente e usados nos barcos e nos semáforos para efectuar sinais.