"Exter" (En toda a entrada)

Dado un corpo de masa m que se move cunha velocidade v, vector p definido pola fórmula p = mv. OBS: Tamén se denomina cantidade de movemento, e é, en física, unha magnitude fundamental.

alor determinado polo parámetro na representación paramétrica dunha curva. Este parámetro, en física, é sempre o tempo.

Momento do vector momento lineal dunha partícula respecto a un punto arbitrario A. O momento angular tamén se denomina momento cinético ou cantidade de movemento angular e, no caso dun sistema de partículas, defínese como a suma dos momentos angulares das partículas do sistema.

Momento M, respecto a calquera punto, da resultante das forzas aerodinámicas que actúan sobre unha á.

Momento flexor que actúa sobre a sección transversal dunha viga a rentes do seu engaste.

Momento do par de estabilidade dun corpo e especialmente dunha nave que flota.

Suma alxébrica de todos os pares que, nun eixe sometido a torsión, se sitúan nunha banda da sección considerada.

Nunha distribución de cargas eléctricas en repouso, coeficiente do termo 1/r2 que aparece ao desenvolver o potencial creado polas cargas nun punto do espazo en serie de potencias de 1/r.

Dado un punto A e un vector v aplicado a un punto P, vector M igual ao produto vectorial do vector AP polo vector v, é dicir: M = AP = v. No caso de que o vector v represente unha forza, o vector M chámase momento da forza respecto ao punto A.

...

Acción de mondar.

Pel que recobre a parte externa de certos tipos de froitos.

Época do ano en que se arrincan as herbas malas e en que se recollen certos cultivos.

Aixada con forma de trapecio que se usa para achandar a terra.

Parte da bioloxía que estuda a forma e a estrutura dos seres vivos, intenta explicar a disposición e a estrutura dos órganos, aclara o seu significado biolóxico e axuda na investigación da adaptabilidade e a reacción ante o medio.

Parte da gramática tradicional que estuda a flexión, composición e derivación das palabras, independentemente das súas relacións ou funcións na frase ou na oración.

Forma do relevo terrestre.

1. Parte da xeografía urbana que estuda a forma das cidades.

2. Aparencia externa da cidade, formada pola trama de rúas e espazos urbanos, que orixinan o plano da cidade.

Forma que amosa a concentración parcelaria dun territorio.

Parte da botánica que estuda a estrutura e a forma das plantas e que inclúe a citoloxía, a histoloxía e a organografía vexetais.

1. Acción pola que un corpo ou algunha das súas partes cambia de lugar ou de posición.

2. Maneira peculiar de moverse unha ameba ou un leucocito pola emisión de pseudópodos.

3. Movemento que se produce no corpo independentemente da vontade.

4. Movemento involuntario e rápido, que se produce sen causa aparente, en repouso e en acción, ilóxico e desordenado, observado nas distintas variedades da corea.

5. Movemento provocado por un factor externo que actúa como excitante.

1. Alteración na maneira de ser.

2. Primeira manifestación dun efecto ou dun sentimento.

1. ...

Acción e efecto de multiplicar ou multiplicarse.

1. Operación aritmética que, dados dous números naturais a (multiplicando) e b (multiplicador), consiste en atopar un número, ab, a´b ou a·b, que sexa o resultado de sumar b veces o número a. OBS: Tamén se denomina produto, e o elemento neutro da multiplicación identifícase co natural ‘1’.

2. Segunda operación dun anel.

3. Nome que, por analoxía na notación, se lles dá a certas operacións, tales como a composición de aplicacións ou a lei de composición externa dos espazos vectoriais.

1. reprodución.

2. reprodución asexual.

3. Reprodución asexual das plantas que non se efectúa por medio de sementes ou esporas sexuais, senón por gallos, rebentos, estolóns, xemas, esporas asexuais ou ben polo procedemento da multiplicación in vitro.

Aumento da velocidade de rotación dun eixe de transmisión respecto doutro.

...

1. Parede grosa que soporta o peso dun edificio ou que limita verticalmente o interior.

2. Parede que constitúe, nos edificios feitos de ferro e formigón armado, unha especie de cortina exterior que disimula os elementos estruturais do edificio.

3. Muro destinado a soportar o empuxe das terras dun terraplén.

4. Muro que cobre un terraplén ou protexe contra a erosión un noiro de terra.

5. Parede dunha volta que cerra os extremos.

6. Muro que protexe contra o empuxe ocasional das augas ou do vento.

Parte inferior dun estrato no seu estado orixinario.

Muralla de pedras grosas, resto dos muros do antigo templo de Salomón, en Xerusalén, onde os venres se reúnen os xudeus para chorar pola destrución de Xerusalén, seguindo un costume que se remonta ao s I.

Cortar a un ser vivo un membro ou unha parte externa do corpo.

Cortar ou quitar unha porción a algo. Tm fig.

1. Órgano do olfacto dos vertebrados, de conformación moi diversa, que consta basicamente de dúas bolsas situadas na parte anterior da cabeza e abertas ao exterior por un ou dous orificios por bolsa. Formada polas cartilaxes, músculos e pel, está tapizada interiormente por unha porción da mucosa pituitaria.

2. Elemento aguzado de certas cousas que ten forma semellante ao nariz humano.

Sentido do olfacto.