"inter" (En toda a entrada)

Cámara ou espazo illado do resto dunha instalación, vehículo ou aparato.

Local acondicionado para cambiarse de roupa.

Cámara pequena destinada a dormitorio ou espazo habitable dunha embarcación.

Parte habitable dun avión destinada á pasaxe.

Caseta ou compartimento que ten no seu interior un teléfono público.

Conxunto formado por un número variable de fíos metálicos ou de cordóns, formados por estes fíos, e a alma central sobre a que van enrolados.

1. Condutor filiforme a miúdo recuberto por un revestimento destinado a transmitir unha corrente eléctrica.

2. Cable empregado para a transmisión de sinais eléctricos de alta frecuencia.

3. Cable somerxido que se emprega en comunicacións intercontinentais.

cablegrama.

Cabo groso de cánabo usado antigamente para asegurar a embarcación á áncora.

Medida de lonxitude que equivale á décima parte dunha milla ou a 185,2 m.

1. Rede de televisión por cable que serve a unha comunidade.

2. ...

Parte final dun espazo, dun período de tempo ou dunha cousa.

Punta de terra que sobresae do resto da costa e que penetra no mar.

1. Corda ou aramio, especialmente o usado a bordo dos barcos, que se emprega como útil de traballo ou para amarrar un barco ou unha rede.

2. Corda que arría un barco no peirao.

3. Corda situada na popa dunha embarcación destinada a amarrar.

4. Corda situada na proa dunha embarcación destinada a amarrar.

Parte dun aparello ou dun instrumento que serve para agarrar coas mans.

Remate ou parte que queda cando algunha cousa está a piques de extinguirse.

1. ...

Planta herbácea anual, da familia das fabáceas, con talos rastreiros e pilosos, follas pinnadas, flores amarelas que saen das axilas das follas inferiores e froito en legume.

Froito do cacahuete, que consiste nun legume de casca dura que garda no seu interior dúas ou tres sementes.

1. Semente do cacahuete que ten un elevado poder enerxético e un alto contido en calcio e fósforo.

2. Preparado que serve para untar e que se elabora coa graxa da semente de cacahuete.

1. Sucesión de aneis enlazados entre si, xeralmente de metal.

2. Conxunto de elos metálicos co que se une a áncora á embarcación.

3. Sucesión de elos de formas moi diversas, dunha gran resistencia, enlazados un a continuación do outro, que se emprega para aguantar, arrastrar, levantar cargas ou para transmitir o movemento.

4. Disposición dos urdidos para o seu transporte, imitando os elos dunha cadea.

5. Cadea formada por barras de ferro que se unen por medio de aneis, de dous metros de lonxitude, e que se emprega para medir terreos.

6. Conxunto de cadeas utilizadas nos pneumáticos dos vehículos para ter máis adherencia cando se circula sobre xeo ou neve.

1. Conxunto de elementos semellantes que se suceden sen interrupción.

2. Conxunto de emisoras que transmiten un mesmo programa producido nun centro emisor principal.

3. ...

Soldado de familia nobre que ascendía directamente a oficial sen pasar polos rangos intermedios.

Alumno dunha academia militar.

Categoría na que se inclúen os practicantes dunha idade adolescente.

Clase de embarcación de vela lixeira tripulada por dous navegantes, que xeralmente se emprega como barco de aprendizaxe.

cardeal común.