"bat" (En toda a entrada)

1. Cada unha das pezas verticais que forman os costados do bastidor dunha porta ou dunha fiestra.

2. Peza vertical que serve de soporte ou reforzo.

3. Columna que divide unha ventá en dúas partes.

4. Xanela, fixa ou abatible, que prolonga unha porta pola parte superior.

5. Montante dunha porta ou dunha fiestra, onde van colocados os gonzos.

6. Montante dunha porta ou dunha fiestra, onde está a fechadura.

Espada grande que se debe esgrimir con dúas mans.

Relativo ou pertencente aos nabateos ou á súa lingua.

Individuo do pobo nabateo.

Pobo semita, situado na rexión NO da península arábiga, que constituíu importantes centros mercantís cos que dominou as rutas comerciais que ían desde Arabia ata o mar Vermello a finais do s IV a C.

Lingua semítica que se considera dialecto do arameo occidental.

Produto de cor branca amarelada, rico en graxa, que se separa do leite en repouso (nata aceda) ou por centrifugación en desnatadores (nata doce).

Crema que se elabora batendo a nata do leite con azucre.

Edificio da época romana especialmente construído e adaptado para a celebración de combates navais.

Espectáculo que na Antigüidade clásica, sobre todo en Roma, reproducía un combate naval.

Barco de grandes dimensións, especialmente o que ten máis dunha cuberta.

Barco de guerra a vela, xeralmente de tres paus, con dúas baterías ou máis por banda, e que portaba 60 canóns ou máis.

Doutrina da seita libertina gnóstica dos nicolaítas, que parece que defendía o abuso dos praceres carnais para matar a concupiscencia.

Incontinencia da clerecía e doutrina contraria ao celibato eclesiástico na Idade Media e durante a Reforma gregoriana.

Que non ten ningunha validez ou forma legal.

Que non ten habilidade para facer algo.

Que é reducido á nada e polo tanto deixa de existir.

Aplícase á proba, exercicio ou intento que é declarado non válido.

Aplícase ao combate de boxeo en que ningún dos boxeadores é declarado gañador.

1. Que vale cero.

2. Aplícase á matriz en que todos os elementos son cero.

3. Aplícase á sucesión de números que teñen por límite cero.

Relativo ou pertencente ao pobo númida.

Individuo do pobo númida.

Pobo antigo que arredor do s IV a C combateu nas guerras do N de África e constituíu dous reinos que foron aliados dos romanos.

Que observa. Tm s, referido a persoa.

1. Persoa que asiste a unha asemblea ou unha reunión sen dereito a intervir nos debates, senón unicamente para presenciar o seu desenvolvemento e para dar conta a quen o comisionou.

2. Persoa encargada de observar unha situación económica, política ou social.

1. Militar que ten por misión observar os obxectivos e as posicións do inimigo e corrixir o tiro das armas propias.

2. Militar agregado a unha unidade distinta da súa ou a un exército estranxeiro para recoller información sobre as súas actividades.

Subsistema que efectúa a observación ou estimación das variables de estado dun sistema.