"Fer" (En toda a entrada)

Acción e efecto de organizar ou organizarse.

Maneira de estar disposto algo.

Conxunto de persoas que pertencen a un grupo ou a unha asociación organizada.

Conxunto de órganos e dependencias en que se estruturan as administracións públicas.

Conxunto de técnicas para potenciar a produtividade do traballo industrial, baseadas na análise, avaliación e asignación do traballo.

Determinación da función ou da utilización das diferentes partes dun territorio concreto, sexa espazo urbano, espazo rural, infraestrutura ou parque.

Estruturación social en que a racionalidade predomina sobre a espontaneidade. As relacións que se establecen nunha sociedade organizada formalmente son impersoais e indirectas, e o papel de cada individuo escóllese segundo a súa eficiencia e efectividade.

Utilización racional e coordinada das distintas partes dunha empresa, para conseguir a máxima eficacia dos medios utilizados.

Entidade específica que denota unha situación estruturada de funcionamento e unha interrelación entre os seus compoñentes, que posúen características que non se manifestan fóra desta unidade.

Conxunto de entes públicos territoriais en que se estrutura un estado ou unha comunidade autónoma.

...

Que organiza. Tm s.

Parte dun embrión capaz de exercer unha influencia química no decurso do desenvolvemento embrionario, que orixina procesos de diferenciación dos tecidos.

Recurso didáctico que ten como función establecer unha relación entre os coñecementos previos dun alumno e os novos coñecementos que se queren facer adquirir.

1. Agrupación de diversos tecidos que forman unha unidade estrutural encargada do cumprimento dunha función determinada no seo dun vexetal ou un animal. O conxunto de órganos con orixe embrionaria común e cunha función relacionada constitúen un aparato.

2. Parte do corpo que, a pesar de estar formada por elementos que proveñen de sistemas diversos, constitúe unha unidade para a función ou as funcións determinadas que exerce.

3. Conxunto de  órganos do corpo humano que participan na produción de emisións fónicas.

1. Instrumento aerófono constituído por xogos de tubos que, ao premer unhas teclas, soan ao sopro do vento xerado por foles ou por un compresor eléctrico.

2. Instrumento en que os diferentes sons e timbres se obteñen por medios electrónicos.

3. Instrumento musical que se fai soar mediante unha manivela xiratoria que acciona un cilindro pechado dentro dunha caixa, xeralmente en forma de piano.

Medio de difusión voceiro das ideas dun grupo, partido, entidade ou sociedade.

Arma que consistía nun conxunto de canóns de arcabuz ou de fusil, que podían ser disparados de golpe ou un a un.

...

Aplícase ao composto orgánico que contén fósforo dentro da súa molécula, e especialmente aos praguicidas que actúan inhibindo a colinesterase.

Composto orgánico que ten fósforo como constituínte e que se emprega como plastificante, fertilizante e insecticida.

Que se sente superior aos outros. Tm s, referido a persoa.

Que sente orgullo por algo ou alguén. Tm s, referido a persoa.

Que orienta. Tm s, referido a persoa.

Persoa que ten a función de realizar a orientación escolar ou profesional.

Situar algunha cousa nunha dirección en relación aos puntos cardinais.

Sinalar a alguén a dirección que debe seguir.

Dirixir algo ou a alguén cun determinado fin.

1. Dispor as velas de maneira que reciban o vento no ángulo máis vantaxoso para a propulsión.

2. Determinar e marcar, nunha carta ou nun plano, a dirección N-S para coñecer a situación da nave respecto dos catro puntos cardinais.

Determinar a posición que alguén ocupa con respecto aos puntos cardinais ou a calquera outro punto de referencia.