"PCI" (En toda a entrada)

Acción de deter ou deterse.

1. Inactividade forzosa debida á falta de traballo.

2. Paro crónico que está ligado a un período cíclico.

3. Paro que se produce por unha depresión económica.

4. Forma de paro que se caracteriza pola existencia de ocupacións aparentes, como as ocupacións domésticas.

5. Paro que se produce en épocas determinadas, nun mesmo sector, e ao que se chegou por motivos climatolóxicos e xeográficos.

6. Paro que está motivado por unha escaseza de capital en comparación a unhas grandes dispoñibilidades de traballo.

7. Paro que afecta aos que non traballan por causa dun cambio de empresa, de domicilio ou de oficio.

8. Paro que se produce pola introdución de novas técnicas na produción.

...

Entidade territorial propia de Galicia, vixente na actualidade, que durante o s XIX tivo moita importancia como entidade territorial básica e coa configuración do novo modelo municipal de ordenación territorial, integrouse completamente no concello.

1. Demarcación territorial eclesiástica rexida por un reitor ou un prior.

2. Igrexa principal da circunscrición parroquial, onde radica a actividade pastoral do reitor.

3. Despacho parroquial ou edificio, onde o reitor celebra reunións, atende os fieis ou ensina o catecismo.

4. Circunscrición eclesiástica extraterritorial, prevista excepcionalmente polo dereito canónico para comunidades non circunscritas a ningún territorio.

Conxunto de parroquianos dunha tenda ou dun establecemento público.

Circunscrición ou división administrativa de Andorra.

Que é propio dunha persoa ou cousa.

Que ten unha característica específica e que sae do común.

Que ten un carácter privado.

Que concerne exclusivamente a unha persoa ou cousa.

Aplícase ao xuízo ou proposición en que o suxeito comprende un número parcial de obxectos, en contraposición ao xuízo ou proposición tanto universal coma singular.

Persoa privada, non revestida de carácter público.

Asunto ou cuestión a tratar.

Relativo ou pertencente á Pascua.

Recepción da eucaristía durante o tempo pascual, mandada polo Concilio IV de Letrán (1215).

Actualización, por medio da celebración litúrxica, da eficacia salvadora da obra de Cristo, sobre todo a súa morte e resurrección.

Oitava semana que segue ao domingo de resurrección e continúa a festa ata o domingo denominado in albis.

Cincuenta días que van do domingo de resurrección ata o domingo de pentecoste.

Período litúrxico de tres días que comeza coa misa vespertina de xoves santo e remata nas vésperas de Pascua.

Celebración da resurrección de Cristo na noite do sábado ao domingo de Pascua.

1. Interrupción pasaxeira, de duración breve, especialmente a que se fai falando ou lendo.

2. Silencio entre dúas emisións fónicas.

3. Unidade de figura do silencio que corresponde á redonda.

Maneira de moverse ou actuar que se caracteriza por ser lenta e pausada.

Ave galiforme, da familia dos fasiánidos, que presenta un marcado dimorfismo sexual, con machos que teñen a cabeza, o pescozo e o peito de cor azul metálica, as partes superiores agrisadas con raias escuras e as ás e o resto do corpo de cor castaña escura. Presenta un penacho na cabeza e as ás supracaudais poden ser despregadas como un abano durante as exhibicións nupciais. OBS: Tamén se denomina pavo real.

1. Insecto lepidóptero, da familia dos satúrnidos e dos linfálidos, que pertence aos xéneros Saturnia, Inachis e Pavonia.

2. Insecto lepidóptero, da familia dos satúrnidos, que ten o corpo e as ás de cor castaña ou gris e con manchas ocelares nas ás.

Capa moi fina de sulfuros e cloruros metálicos, de cor azul ou negra, con que son revestidas as superficies de metais ferrosos para que non enferruxen.

Acción e efecto de percibir.

Cousa que se percibe.

Recepción nos centros nerviosos dunha impresión dos sentidos.

Relativo ou pertencente á percepción.

Que percibe.