"Gaci" (En toda a entrada)

Introduce unha oración subordinada que cumpre unha función dentro da principal.

Introduce unha oración disxuntiva.

Introduce a causa das oracións causais.

Introduce o efecto das oracións consecutivas.

Introduce, despois da preposición de, o segundo termo da comparación.

Forma parte de locucións conxuntivas e perífrases.

Reforza unha afirmación ou unha negación.

Introduce, referíndose a persoas, unha oración subordinada en que desempeña a función de suxeito ou complemento, facendo referencia a un elemento anterior.

Introduce, referíndose a persoas, interrogacións directas ou indirectas, con función de suxeito ou complemento.

Introduce, referíndose persoas, enunciados exclamativos, con función de suxeito ou complemento.

Funciona como suxeito ou complemento en oracións que forman parte doutra principal e equivale a ‘aquel que’, ‘o que’ ou ‘alguén que’.

Conxunto dun certo número de cabezas de gando da mesma especie que se crían e pastan xuntos.

Congregación de fieis considerada con relación aos seus pastores.

Conxunto numeroso de persoas ou cousas.

Prolongación da columna vertebral de moitos vertebrados.

Parte alongada que sobresae de algo e por onde se agarra.

Parte dunha folla ou froito que a une á planta.

Parte traseira de calquera cousa.

ferreiriño rabilongo.

Planta, da familia das poáceas, con follas anchas e glumas e lemas pilosas, que habita preto do mar.

Planta herbácea, da familia das apiáceas, que presenta follas alternas, grandes e divididas, flores pentámeras e amarelas e froito comprimido dorsalmente. Emprégase como planta medicinal.

Acción e efecto de radiar.

1. Emisión e propagación de enerxía sen necesidade dun soporte material.

2. Partícula elemental emitida polos núcleos radioactivos.

3. Enerxía emitida en forma de radiación electromagnética pola atmosfera como consecuencia do seu quecemento.

4. Porción da radiación atmosférica que é devolta á Terra.

5. Radiación electromagnética proveniente de todas as direccións do espazo, resultado da superposición no espazo das emisións individualmente débiles de fontes que emiten principalmente nas bandas de radio e de raios X.

6. bremsstrahlung.

7. Diferenza ou balance entre a radiación emitida pola superficie terrestre e a absorbida proveniente da atmosfera.

8. Enerxía emitida polo Sol en forma de radiación electromagnética constituída por raios X, raios γ e raios ultravioletas.

9. ...

1. Dirección en que avanza a enerxía que se propaga nunha onda electromagnética.

2. Representación convencional da traxectoria dunha radiación ou un feixe de partículas na súa propagación polo espazo.

3. Raio en que se divide a luz que incide sobre un material sólido birrefrinxente e que ten dirección diferente á do eixe óptico do material.

4. Raio en que se divide a luz que incide sobre un material birrefrinxente e que corresponde ao raio refractado segundo as leis da refracción.

5. Radiación de natureza corpuscular que pode ser emitida por substancias radioactivas, raios catódicos ou raios cósmicos.

1. Distancia desde o centro dun círculo ou dunha esfera ata calquera punto da circunferencia do círculo ou da superficie da esfera.

2. Raio mínimo da circunferencia descrita pola roda directriz exterior dun vehículo automóbil ao efectuar unha viraxe permitida polo seu sistema de dirección. OBS: Tamén se denomina raio de viraxe.

3. ector que vai desde unha orixe ou punto fixo determinado ata un punto variable.

...