"Ueda" (En toda a entrada)

Sinal que deixa o pé do home ou dun animal na terra por onde pasou.

Sinal que queda como testemuño dun acontecemento.

1. Unir unha cousa a outra por medio dunha substancia adhesiva.

2. Unir unha substancia dúas cousas de xeito que non se separen. Tm abs.

Unir unha cousa a outra de xeito que non quede espazo entre elas. Tm fig.

Transmitir algo mediante o trato ou o contacto. Tm v pron.

Dar, facer ou realizar determinadas accións de forma súpeta.

Dar un golpe a alguén.

Dar golpes a algo ou a alguén.

Ter capacidade para unir dúas cousas sen que se separen.

Bater con forza unha cousa noutra.

...

Sacar a pela a unha froita ou árbore.

Arrancar o pelo ou as plumas a un animal.

Provocar unha queimadura nunha parte do corpo.

Cortar moito o pelo.

Deixar a alguén sen diñeiro, especialmente no xogo.

Estar algo moi quente e que pode queimar.

Quedar sen pel ou sen pelo algunha parte do corpo.

Ir moito frío.

Sufrir unha queimadura ocasionada por algo que estaba moi quente.

Pasar pola peneira. Tm abs.

Seleccionar ou limpar de impurezas.

Camiñar movendo moito as cadeiras ou os ombros.

Manterse queda unha ave no aire, asexando sen apenas mover as ás.

Deixar de ter algo.

Deixar de ter algunha cousa por non saber onde se atopa.

Quedar sen alguén a causa da morte ou doutro motivo.

Non sacar proveito dalgunha cousa.

Non conseguir ou non tomar partido dalgunha cousa por non chegar a tempo.

Deixar sen a boa reputación a alguén. Tm v pron.

erter un recipiente, xeralmente por estar furado, o contido que ten dentro. Tm abs.

Chegar ao final dalgunha competición sen vantaxe sobre o contrario. Tm abs.

Empeorar o aspecto ou a situación dunha persoa.

Deixar de existir ou de manifestarse algunha cousa.

...

Galería ou espazo aberto que serve para pasear ao redor dun edificio.

Espazo que queda entre as columnas e a parede dos templos gregos e romanos.

Porción de tempo limitado e determinado polo acontecemento dun fenómeno.

1. Espazo de tempo que comprende a duración dunha cousa ou dunha fase.

2. Cada unha das fases ou partes de que consta o xuízo para expoñer, probar ou sentenciar.

3. Espazo de tempo, na contratación laboral, en que cada unha das partes contratantes pode disolver o vínculo se non queda satisfeito das prestacións da outra.

4. Período de tempo anual en que legalmente se pode reunir un parlamento.

5. Tempo en que a lei prevé a presentación de candidatos ata a súa proclamación, rematadas as eleccións.

Unidade xeocronolóxica de rango superior á época e inferior á era.

1. Tempo T, característico de calquera movemento periódico, que transcorre entre dous estados de movemento consecutivos e equivalentes.

2. ...

Calidade de permanente.

Estancia nun lugar durante un período de tempo.

Converter unha substancia orgánica en pedra ou nunha substancia de consistencia pétrea. Tm v pron.

Deixar a alguén paralizado a causa dun susto ou acción violenta.

Quedar alguén paralizado a causa dun susto ou reacción violenta.

Dar píos as aves, sobre todo as crías pequenas.

Falar unha persoa.