"Terc" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao sacerdote ou ao sacerdocio.

Conxunto de fontes, documentos ou tradicións que configuran a base do Pentateuco. OBS: Tamén se denomina Priestercodex.

escritura hierática.

Oración solemne que o Evanxeo de san Xoán pon en boca de Xesús durante a Última Cea e que forma parte do discurso de despedida.

Relativo ou pertencente ao sacramento ou aos sacramentos.

Que ten natureza de sacramento.

Que foi adquirido en virtude dun sacramento.

Que está consagrado pola lei e polo costume.

Aplícase a cada unha das accións, ritos, obxectos ou pregrarias instituídas e aprobadas eclesiasticamente, que producen efectos espirituais por intercesión da Igrexa.

Forma reflexiva do pronome persoal átono de terceira persoa de singular e plural.

Forma recíproca do pronome persoal de terceira persoa de plural.

Funciona como marca de pasiva en oracións co verbo en voz activa.

Indica, nas oracións impersoais, que o suxeito non está determinado.

Superficie limitada por un arco dunha curva e dúas rectas.

Parte especial dunha colectividade, dunha cidade ou dun lugar.

1. División fitoxeográfica inferior á provincia ou ao dominio.

2. Cada unha das partes en que se divide a economía para o seu estudo.

3. Cada unha das partes ou zonas interconectadas en que pode estar dividida unha rede de distribución de enerxía eléctrica.

Esparexer ou plantar as sementes dunha planta na terra preparada para recibila, para que naza nela aquela planta. Tm abs.

Efectuar unha sementeira.

Esparexer cousas coma se fosen sementes que se lanzan.

Provocar que se orixine algunha cousa.

Acción e efecto de sementar.

1. Operación de espallar ou de plantar a semente dalgunha planta nunha terra convenientemente arada e fertilizada, de xeito que xermole.

2. Tempo en que se fai esta operación.

Técnica de laboratorio que consiste en depositar microorganismos nun medio de cultivo e nun ambiente adecuado para que poidan medrar.

Indica posesión ou propiedade dun elemento a unha terceira persoa.

Indica posesión ou propiedade dun elemento a unha segunda persoa, con tratamento de respecto ou cortesía.

1. Expresa a propiedade plena de maneira marcada en construcións que manifestan ese significado, acompañando substantivos que se refiren a ‘propiedade alienable’, como casa, terras, coche e vacas.

2. Expresa que os feitos, calidades ou características que se mencionan lle corresponden totalmente a algo ou a alguén. OBS: A forma de seu con estes significados sempre se presenta inmobilizada en masculino singular.