"Male" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 115.

    1. Relativo ou pertencente ao esquimó-aleutiano.

    2. Familia lingüística que inclúe o esquimó e o aleutiano, linguas emparentadas entre elas, e que se estenderon pola costa S de Groenlandia, as rexións árticas de Canadá, as rexións do N de Alaska, as illas Aleutianas e ata hai unhas décadas por Siberia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico do grupo IV A da táboa periódica, de número atómico 50 e peso atómico 118,69. É moi dúctil e maleable, e utilízase na industria alimentaria baixo a forma de tubos ou de láminas, para a fabricación de latas e para fabricar numerosas aliaxes.

    2. Sólido cristalino empregado en tinturaría como axente redutor.

    3. Líquido incoloro caústico que se emprega como mordente en tinturaría.

    4. Sólido en forma de pos de color marrón escura que se emprega como axente redutor e na preparación de sales de estaño.

    5. Cristais octaédricos, existentes en estado natural en forma de casiterita, que se empregan na obtención de colorantes para a cerámica.

    6. Sólido en forma de escamas amarelas ou de pos marróns, que se emprega como catalizador de reaccións de polimerización e para broncear obxectos de xeso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao maleato que se presenta en forma de pos brancos, e que se empregan como antihistamínico.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Lesión traumática causada no organismo por medios mecánicos e que se caracteriza pola interrupción da continuidade normal das estruturas do corpo.

      2. Ferida que ten unha abertura cara ao exterior.

      3. Ferida producida polo choque violento dun instrumento contuso.

      4. Ferida producida por un instrumento de corte.

      5. Ferida que se produce polo cirurxián no acto cirúrxico.

    1. Pena ou sufrimento intenso que se sente por unha persoa ou suceso.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Elemento da táboa periódica, de peso atómico 55,84 e número atómico 26. É moi abundante e está presente en toda a materia viva xa que é esencial para manter a vida. É un metal extremadamente dúctil, tenaz e maleable a temperatura ordinaria, pero desprovisto de elasticidade. É ferromagnético, cunha permeabilidade magnética moi elevada.

      2. Sesquióxido moi abundante na natureza e que se utiliza para puír o vidro ou as armas.OBS: Tamén se denomina óxido férrico.

      3. Sal que se presenta en forma de cristais verdes e que se emprega como redutor. OBS: Tamén se denomina sulfato ferroso hidratado ou vitriolo verde.

      4. Sal que dá solucións de cor laranxa e que que se emprega para depurar as augas industriais e as redes de sumidoiros. OBS: Tamén se denomina sulfato férrico.

    1. Obxecto ou instrumento de ferro.

      1. Arma de fío.

      2. Punta metálica de certas armas.

    2. Prancha metálica que serve para quitarlle as engurras á roupa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Armazón que sostén provisionalmente un arco, unha bóveda ou unha construción.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Nervio na intersección dunha bóveda coa parede.

    2. formaleta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fouce de pequeno tamaño e con mango longo, que se emprega especialmente para cortar o toxo, fieitos ou restos de maleza.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Ferramenta agrícola semellante á gadaña, pero coa folla máis pequena e ancha, que se emprega habitualmente para cortar o toxo e a maleza.

    2. Apeiro de labranza de folla curva, grosa e forte que se emprega para rozar.

    3. Ferramenta de mango longo e dous gallos de ferro, que se emprega para arrincar o esterco.

    4. Aparello de marisqueo empregado na rastreadura de ameixas desde unha embarcación.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Conxunto de animais cuadrúpedes criados e explotados polo home.

      2. Cada un dos individuos que forman parte do gando.

      3. Gando constituído por animais de tamaño relativamente grande como o cabalo, a mula, o asno ou os bois e as vacas.

      4. Gando formado por animais de tamaño relativamente pequeno como as ovellas, as cabras ou os porcos.

    1. Conxunto de persoas sen vontade propia.

    VER O DETALLE DO TERMO