"Lega" (En toda a entrada)

Que atenúa.

Que reduce a gravidade dun delito e acurta unha pena legal. Tm s f.

Substancia que atenúa o efecto dun tóxico.

Estilo literario ou artístico propio dos autores gregos ou latinos clásicos, caracterizado pola pureza, a simplicidade e a elegancia refinada. Apareceu no s II a C.

Forma ou xiro peculiar no dialecto ático.

Relativo ou pertencente á Ática ou aos  seus habitantes.

Relativo á antiga Ática; por extensión, a Atenas e aos  atenienses.

Aplícase ao estilo literario ou artístico puro, simple e dunha elegancia refinada.

Natural ou habitante da Ática.

Dialecto grego falado en Atenas na época clásica. O ático converteuse en lingua literaria na época da hexemonía ateniense.

Cerámica elaborada na Ática da Antigüidade que se caracteriza por unha decoración xeométrica e que data de 900 a 700 a C.

Fase tectónica do ciclo neoalpino.

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Probar a autenticidade dunha cousa.

Legalizar un acto xurídico un funcionario ou unha persoa legalmente autorizada para que poida ter plenos efectos xurídicos.

Dar fe da autenticidade dun documento ou dunha sinatura por medio da intervención dun notario ou funcionario público.

autorizar.

Que se pode facer baixo a legalidade.

Que ten autoridade.

Cargo de axudante.

Oficina do axudante.

Delegación que en portos de determinada importancia representaba a autoridade de Mariña, que dependía directamente da Armada, e que estaba rexida por un oficial da propia Mariña militar que recibía o nome de axudante de Mariña.